Relaxed Raglan en de Waru Lodge in Hikurangi

Vanuit Wellington heb ik de bus genomen naar Hamilton (9 uur rijden)...via het beroemde Lake Taupo. Ook het noord eiland is zo indrukwekkend, ik was een half uurtje ingedommeld en toen ik mijn ogen opende waren we opeens omringd door gigantische besneeuwde bergen en later weer vulkanen...heel apart. En later veranderde het landschap weer in bergen, het meer... en uiteindelijk de stop in de stad Hamilton. Van hieruit heb ik de lokale bus (die twee keer per dag gaat) genomen naar Raglan, het surf paradijs! En dat was het: hostel aan het meer met een binnentuin vol hangmatten. Verder zat ik in het gebouw met boven een grote lichte kamer met terras en beneden met z'n zessen een woonkamer en keuken met weer terras aan het meer. Iedereen surft hier, dus op tijd op ‘s morgens en we mochten van het hostel gratis een auto mee pakken naar het strand met de surfboards boven op. Ook kon je gratis mountainbikes en kajaks gebruiken. En om de dag Yoga les bij ons in de woonkamer, zo ontspannen na het surfen. Veel gesport dus in Raglan en van de heerlijke koffiewinkels genoten met de beste cakes, koffie en broodjes ever... En in het dorpje zijn ongeveer drie barretjes, één club en allemaal kleine winkeltjes met veelal spullen die mensen zelf hebben gemaakt en hier verkopen. Heb een Iers en Schots meisje ontmoet en we hebben met zijn drietjes veel ondernomen en zijn elke avond even de ‘hoofdstraat' in geweest om wat te drinken en te eten. Wat een goede keus dat ik hier naartoe ben gegaan, geen drukke touringcars of overvolle hotels... ik ben hier dan ook 5 nachten gebleven, maar het zou met gemak een paar maanden kunnen zijn. Echter, mijn eindbestemming in Nieuw Zeeland lag al weken van tevoren vast: de Waru Lodge in Hikurangi helemaal in het noorden in de Bay of Islands (www.Warulodge.co.nz).

Dit is een lodge met enkele units die verhuurd worden aan gasten en wat backpacker (bed&breakfast) plaatsen, verder verkoopt de eigenaar Warren rotsen in allerlei vormen (hoofdinkomst) en werkt als aannemer in diverse woningen/projecten rondom Auckland. Ik ben hier via weer een helpXchange uitwisseling terechtgekomen, ik werk dus een paar uurtjes per dag in ruil voor kost en inwoning. Vrijdag werd ik van de bus opgehaald door Warren (55) en zijn vriendin Mary (33) die half Maori is, en haar twee schattige dochtertjes Zoe (9) en Jaeda (4). En ik heb nog nooit zulke gastvrije mensen in heel mijn leven meegemaakt. Werkelijk alles doen ze eraan om het mij en Haru (Japans meisje die hier ook werkt) naar de zin te maken... een echte Kiwi experience. Deze mensen genieten elke seconde van het leven en hebben graag mensen om zich heen. De weekenden waren we vrij en namen ze ons mee uit diepzee-vissen, duiken op zoek naar scallops (st Jacobsschelpen), mosselen, oesters en kreeft. Ik heb zelfs een nieuwe (roze) snorkelset van Warren mogen uitzoeken in de duikshop.

Gisteren en eergisteren zijn we de hele dag op zee geweest met de boot en hebben snappers gevangen (ik had helemaal niks gevangen...wheee). En op het strand de scallops en mosselen als lunch gebakken met een pan en brandertje..verser kan gewoon niet. Zondagavond een BBQ voor ons georganiseerd omdat we alle twee na dit weekend NZ gaan verlaten, de neef van Warren (zanger Paul Fletcher) heeft allemaal nummers gezongen voor ons met zijn gitaar, was fantastisch! Af en toe nemen ze ons mee naar de plaatselijke kroeg, welke de grootste lul die ik ooit heb gezien aan de muur hebben hangen (van een Walvis), heb ik uiteraard wat foto's mee genomen. Ik rij ook in de auto van Mary om soms wat boodschappen in de stad Wangarei te doen (wat een ervaring die eerste keer om aan de linkerkant van de weg te rijden...echt scary, zelfs de knipperlichten zitten andersom, wat erop neerkwam dat ik telkens de ruitenwissers aandeed ipv het knipperlicht). En wat is het hier ook weer mooi, dit is het warmste deel van Nieuw zeeland, tropisch warm met allerlei eilandjes en baaien; een waar duik en vis paradijs. Ook het huis is geweldig met weer een grote tuin met moestuin (kippen etc) waar ik met Haru soms aan het werk ben. Ik neem Zoe af en toe mee met hardlopen (ben haar coach geworden) en daarna laat ze voor mij de jacuzzi vollopen met een wijntje erbij...hoe bedoel je backpacken? Regelmatig een duik in het nabijgelegen meer met de meisjes... Wat heb ik het toch weer getroffen die laatste week. Zaterdagmorgen om 6 uur vlieg ik vanaf Auckland terug naar Sydney, waar ik drie nachten in mijn oude huis in Bondi Beach zal verblijven alvorens ik met mijn vriendin Gabi voor twee weken naar Fiji vertrek....snorkelset mee en op naar de witte stranden, licht gekleurde mannen en cocktails in hangmatten....

Nelson, het Abel Tasmanpark en de hoofdstad Wellington

Zit nu met een knalrood hoofd met de laptop in mijn kamer in het Welliwood hostel in de hoofdstad Wellington. Ben eergisteren met de ferry overgevaren en het weer is schitterend (verbrand vandaag, gewoon met wandelen langs de haven). Wellington is zo een leuke stad, al is het de hoofdstad, het lijkt wel een flink dorp met een paar grote winkelstraten. Het ligt direct aan zee en er is een grote winkelstraat genaamd Cuba street waar ik helemaal weg van ben: alleen maar tweedehands en retro winkeltjes....heerlijk! Ben ook de eerste avond lekker naar de Alto bioscoop geweest waar ik de prachtige film ‘The girl with the dragon tattoo' heb gezien. Verder kent Wellington diverse musea (allemaal gratis...fijn) met als bekendste het Te Papa museum waar alles over de Maori inwoners, het bestaan van Nieuw Zeeland, de migratie periode etc etc wordt tentoongesteld. Hier kun je wel een dag in rondstruinen, zo enorm groot en interessant. Ben hier vandaag tot in de middag zoet geweest..

Gisteren overdag hardgelopen langs de kustlijn, naar het Tattoo museum geweest waar heeeel mooie Maori tatoeages te zien waren ;-) .... En in de avond uitgeweest met Carrie, een Engels leeftijdgenootje die ik in het Abel Tasman park heb leren kennen.

Vanuit Nelson had ik een tweedaagse trip geboekt naar het Natuurpark Abel Tasman (jaja, de Hollander Abel tasman, die als eerste dit gebied had ontdekt maar werd verjaagd door de Maori inwoners en is gevlucht richting Australië en als eerste voet aan land zette in Tasmanie). In de ochtend werd ik met een bus opgehaald die naar het park reed vanuit Nelson, hier de mensen en gids leren kennen voor de eerste dag zee kajakken.... Met een watertaxi zijn we naar een plek in het midden van het park gebracht en vanaf hier de hele dag gepeddeld tot aan het plaatsje Anchorat. Het was een tweepersoons kajak...en das best ff wennen in het begin. Ik achterin en dus sturen, en een Engels meisje voorin die zo mager was dat ik volgens mij voor twee heb gepeddeld..maar.. goed voor de armspieren en conditie. Op zee roeien is echt wel wat meer werk als in een meer...tegen de golven in... En wat is het daar toch prachtig, zee groen helder water...langs diverse mini strandjes (helemaal leeg!), langs eilandjes en een zeehonden rots met allemaal baby zeehondjes! Ook pinguïns onderweg tegengekomen en rare andere vogels. Lunch op een strand genaamd Mosquito beach...je raad het al: veel muggenbulten de dag erna, vooral vanwege de zandvliegen....heel irritant. Wat ik een hoogtepunt van deze trip vond was het verblijf in Aquapackers; een hostel op een boot! Zo te gek, net een grote familie. We werden met een bootje van het strand afgehaald en verbleven met ongeveer 15 man op deze boot. BBQ op de boot, een open bar waar je jezelf kon bedienen en zo een fijne sfeer met elkaar. Paar gekke Nederlanders ertussen, heb enorm gelachen. Hier heb ik ook Carrie leren kennen waar ik de volgende dag de hele terugtocht mee heb gewandeld naar de startplaats Marehau. Ook deze wandeling was fantastisch, op kleine strandjes gezeten, door de bergen, mooi weer...wat een super trip was dit! Vanaf hier werden we met de bus weer teruggebracht naar Nelson waar ik in hetzelfde hostel (Paradiso) nog een nachtje sliep alvorens de overtocht met de ferry van Picton naar Wellington te maken.

Ik ga morgen een 8 urige bustocht maken naar de stad Hamilton en van daaruit naar het mini hippie surfplaatsje Raglan... wordt een klein weekje op een plek tussen de surfers...gaat helemaal goed komen natuurlijk!

Queenstown and Franz Josef Glacier

Op vrijdag 15 januari heel vroeg in de ochtend heeft boer Richard mij met de auto op het vliegveld van Christchurch afgezet en ben ik in een uur vliegen in Queenstown aangekomen. Alleen de vliegreis was al een beleving op zich, omdat Queenstown tussen de bergen in aan een meer ligt en het vliegtuig over het water zich langs de bergen moet manoeuvreren om te landen. Het Wakatipo meer is zo groot en helder blauw...prachtig. Queenstown is een van de mooiste steden die ik ooit heb gezien, heel klein en vol natuurschoon overal. Het grote meer, rivieren, overal bergen, parken, watertjes, romantische straatjes en enige winkels. Ik kan gewoon niet stoppen met foto's nemen... zo schitterend. Ook vanuit mijn hostel boven op de heuvel heb ik een adembenemend uitzicht op het meer. En deze stad staat er wereldwijd om bekend de meeste adventure sporten aan te bieden. Je voelt de adrenaline gewoon stromen door de stad, iedereen heeft het over wat hij of zij die dag aan activiteiten heeft gedaan, de een nog gekker dan de ander. Bungee jumpen uiteraard (is in deze stad ontstaan), bungy swing over een rivier, paragliden, hang gliden, sky diven, rafting, shotover speedboot, river surfing, mountain biking, bobslee etc. etc.

In het stadje is een straat waar alleen maar van deze activiteiten worden aangeboden, je kunt er gewoonweg niet omheen...

Ik heb natuurlijk ook wat actie ondernomen: ben met de turnover speedboot mee geweest op een tocht door de Canion rivier...met 360 graden turns... echt te gek!

Daarna heb ik een helikoptervlucht gemaakt over Queenstown en de bergen, geweldig! Met 6 man in de heli, koptelefoons op en gaan met die banaan... ging heel erg rustig en soepel en een fantastisch uitzicht! Echt een belevenis. We werden boven op een berg afgezet waar veel actie-sporten plaatsvinden en van waaruit gondola bakjes/liftjes naar beneden gaan. Met deze gondola ben ik weer omlaag gegaan.

Het leuke was dat ik toevallig in het centrum (wat s'nachts bruist van de barretjes en restaurantjes) twee meiden tegenkwam met wie ik in Bondi heb samengewoond... dus gelijk de avonden met deze Ierse meiden doorgebracht, altijd fijn om weer wat bekende gezichten te zien en even bij te kletsen, want de meeste reizigers hier zijn toch wel met zijn tweeën en echte sport fanaten die elke dag uren gaan wandelen (tramping) MET hun backpack om...ik zeg: Respect!

Op zondag was er een gratis reggae concert in het park, was te gek.

De laatste dag heb ik de berg met de gondola liftjes beklommen, ik dacht: doe eens gek! Nou, dat was dus heftig, eerst een heel eind via rotsen omhoog geklommen en na ongeveer een uur volgde een steile weg langs de zijkant van de berg...en hier leek maar geen einde aan te komen. Denk dat ik na twee uur eindelijk boven was... hier eenmaal bijgekomen heb ik uren naar alle actie sporters zitten kijken (vooral de bungee jumpers zijn leuk om naar te kijken). Eind van de dag met moeie benen stiekem de gondola lift ingesprongen, had echt geen puf meer om die berg naar beneden te lopen.

Dindagmorgen om 7 uur de bus gepakt (7 urige trip) naar Franz Josef Glacier aan de westkust van het zuid eiland van Nieuw Zeeland. Hier bevind zich de grootste gletsjer van Nieuw Zeeland, welke je met een tour kunt beklimmen. Ik kwam in de middag aan na een fantastische bustrip, langs bergen met groenblauwe riviertjes, hangbruggen, de oceaan. En bijna niemand op de weg, af en toe een camper met wat reizigers die langs de weg koffie dronken of van het uitzicht genoten. In Franz Josef verbleef ik in de lodge Chateau Franz, wat doet denken aan een ski-lodge in Zwitserland, in de winter is het hier natuurlijk ook een uitstekende ski locatie. Gezellige houten lodge met grote gezamenlijke keuken, hot tube in de tuin en een filmzaal met elke avond gratis soep. Plan was om de gletsjer te gaan beklimmen op woensdag, maar deze trip was ook weer zo duur...dat ik de keus moest maken voor een gletsjer trip óf een tweedaagse kajak/wandel trip in een super mooi natuurpark waar ik hierna heenga... en voor mij, als geboren zon-aanbidster, was deze keus snel gemaakt. Ik heb dus op eigen houtje woensdag de wandeling gemaakt via een rotsweg naar de mond van de gletsjer (en was blij toe geen tour te hebben geboekt, want het regende pijpenstelen..) Echt een indrukwekkend gezicht die gletsjer en een stoere wandeling dwars door de ruige natuur met watervallen en bergen. Iedereen hier in NZ is volledig uitgerust qua wandel-gear, regenjassen etc... ik pas wat dat betreft toch meer in Zuid Amerika thuis en val wel aardig op met mijn gekleurde outfits en jeans hier tussen de camouflage kleuren. Ik heb geeneens een jas meegenomen...ook niet erg handig achteraf. Maar goed, vandaag na tien uur in de bus te hebben gezeten in Nelson aangekomen (helemaal in het noord-westen van het zuid eiland) en hier is het gelukkig wat warmer. Morgen eindelijk op naar het Abel Tasman natuurpark, hier heb ik vanaf het begin al naar uitgekeken.

Op de boerderie!

Vandaag is mijn laatste dagje alweer aangebroken op de Claxby farm in Rangiora vlakbij Christchurch.

Wat heb ik een heerlijke relaxte tien dagen hier gehad, een beter begin van mijn Nieuw Zeeland reis had ik mij niet kunnen wensen... Al het slaaptekort en vitaminegebrek na mijn tijd in Sydney met zesdaagse werk-en feestweken heb ik hier kunnen inhalen... In mijn fantastische eigen slaapkamer met king size bed en internetverbinding...een luxe voor een backpacker als ik...

Elke dag rond 9 uur ontbeet ik in de keuken en vervolgens hoorde ik van Margaret wat ik die dag voor klusjes zou kunnen doen, bijvoorbeeld helpen in de keuken, in de tuin, fruit plukken, was doen, schoonmaken, in de schuren helpen, eieren rapen etc. etc. Ik heb van de week zelfs knopen aan kleding aangezet...wist geeneens dat ik dat kon. Meestal werkte ik tot aan de lunch en de middagen waren voor mijzelf....beetje bij het zwembad luieren of een boekje lezen in de hangmat, of op mijn favoriete witte bankje in de tuin van het uitzicht genieten...wat een leven!

Ben er ook achter gekomen dat tuinieren best leuk is,onkruid wieden blijft saai, maar rozen snoeien en planten uitgraven is best ok... straks ga ik in NL op zondag nog eigen huis en tuin kijken..

Vorige week werden ook drie dagen (een gedeelte van) de schapen geschoren, wat nog een hele happening is. Eerst worden ze per kudde met honden van het land verzameld en in de schuren geleid. Dan worden ze een gedeelte geschoren (het goorste deel achter bij de kont) zodat de scheerders de dag erna gelijk alles handmatig eraf kunnen scheren. Tijdens die dagen verzorgde ik de lunch, broodjes en tussendoortjes voor de schaapscheerders, wat ik heerlijk vond om te doen! Ik heb hier volop ouderwets leren koken (de aardappelen met bonen en vlees komen nu wel mijn strot uit) maar ook heb ik veel Engelse recepten geleerd voor de high tea die ze hier houden (scones, rabarber kruimeltaart, cakes, muffins..) Altijd handig voor straks thuis in Nederland.

Samen met de mede-helper hier op de farm (Ben, Engels) beschikten we ook over een auto, dus in de avond zijn we soms naar de film geweest in Christchurch of een dagje naar de stad of het nabijgelegen stadje Lyttleton of Rangiora zelf. Christchurch is een heel apart, rustig stadje met een tramlijn en alles op loopafstand. Het centrum is geconcentreerd rond de kathedraal en overal zijn uiteraard kerken (gezien de naam van de stad) en volop kunstgaleries, super leuk. In oude panden diverse exposities, ateliers en ook heel veel gezellige eettentjes. Toevallig was er ook een markt op het plein en heb ik een Maori ketting gekocht met een speciale betekenis. De Maori zijn de oorspronkelijke inwoners van Nieuw Zeeland, welke voornamelijk in het Noord eiland leven.

Ik ben ook een dagje met de boer (Richard) mee geweest het land op, wat 1100 HA betreft...dus echt mega groot! Ze fokken velden met schapen (voor wol en vlees), gerst, andere graansoorten en velden met herten (voor vlees). Richard heeft me alles over de werkwijze en het leven op het platteland laten zien. Het belangrijkste is eigenlijk de bewatering van alle velden, welke via immens grote sproeiers op wielen gebeurd en via aangelegde kanaaltjes tussen dijken in (aanvoer water vanuit een rivier). Het uitzicht hier is echt waanzinnig, vanuit de gerstvelden zie je de achterliggende bossen met daarachter weer de bergen met sneeuw op de toppen.

Vandaag heb ik als afsluiting op het land geholpen met eerst op de tractor mee om een soort gerst te wieden, wat vervolgens in een grote vrachtwagen terechtkwam die naast ons reed. Na ongeveer tien vrachtwagens vol gemalen gerst werd dit op een mega grote hoop gelegd en hebben wij (MET DE HAND) dit bedekt met een zeil en honderden autobanden... na twee van de hopen kon ik bijna mijn arm niet eens meer optillen na zoveel banden omhoog te hebben geslingerd...en smerig dat ik was! Ben heel erg benieuwd hoe de spierpijn morgen zal zijn..

De natuur hier is echt ongelooflijk. Ik kan niet wachten tot ik mijn rondreis morgen begin in Queenstown, een stad gelegen in de bergen naast een meer, wat een van de mooiste steden ter wereld moet zijn. Morgen om 7 uur s'morgens vliegen: Queenstown here I come!

Happy Newyear and New Zealand

Na een weekendje samen met Tomas naar het prachtige Kiama aan de zuidkust van Sydney te zijn geweest, was dit tevens ons afscheid omdat hij kerst en oudjaar in de noordkust van Australië ging vieren en ik daarna doorga naar Nieuw Zeeland. Toch een leuke tijd gehad en wie weet komen we elkaar ooit wel weer ergens tegen...

Kerstavond was mijn laatste werkdag bij Sake, na weken vol drukte was iedereen helemaal kapot, gelukkig hadden we op het werk een kerstviering met cadeautjes voor elkaar en dit was tevens mijn afscheid. En vanaf mijn laatste werkdag tot en met 2 januari is de feestperiode voor mij van start gegaan.

24^e: kerst en afscheidsfeestje Sake. 25^e: Kerstfeest Sunburnt op Bondi Beach in strandpaviljoen de Pavillion (met Stacy, Nina en Isabel gevierd)...helaas regen en veel wind na weken mooi weer te hebben gehad als ik moest werken...grrrr

26^e: Poolparty bij Luca thuis, BBQ met zwembad...wat vrienden en collega's

27^e: Mijn DERTIGSTE verjaardag! Feest bij mij thuis met BBQ en cocktails...errug gezellig, daarna nog de stad in gegaan tot vroeg de volgende dag. En...iedereen super bedankt voor de mailtjes en kaarten...en de donaties op mijn bankrekening!!! WAT EEN LIEVERDS!!!!. Hier ga ik absoluut iets leuks mee doen in Nieuw Zeeland...jullie horen uiteraard wat dit gaat worden (of een vliegticket naar een andere stad ofzo).. had echt niet gehoeven!!! thanks all!!!

En 28 tm 30 december zou ik fijn doorbrengen bij Geerdina in de Hunter Valley, ik dus al 7 uur van huis met spullen om de trein naar Newcastle te nemen (na bus en trein vanaf Bondi).. Kom ik na 3 uur treinen aan in Newcastle, blijkt de volgende 3 uur durende rit niet te gaan maar pas na 7 uur wachten...o wat baalde ik zeg, ben dus weer dezelfde rit terug naar Sydney gaan maken en helaas nooit bij Geerdina aangekomen. Had zo graag die paarden farm willen zien en de Australische boeren leren kennen en het dorp onveilig gemaakt. Niet dus, gelukkig de 30^e een verjaardag met BBQ van een vriend op Bronte beach (en het was eindelijk weer mooi weer) ..en de 31^e natuurlijk Oudjaar.

Sydney staat erom bekend dat hier op oudejaarsavond geweldig vuurwerk te zien is bij de Harbour bridge en Operahouse. Ik ben met een clubje vrienden naar Hedgecliff gegaan (een open veld aan het water met perfect uitzicht op de brug). Nadeel alleen dat je voor een goede plek al zeker op tijd moet gaan, wij zaten er dus al vanaf 3 uur in de middag. Echt te gek, beetje Vondelpark idee, iedereen eten en drank mee, muziek.. Ook Geerdien schoof s'avonds aan en we hebben van het vuurwerk genoten, echt fantastisch. Jammer dat het op de foto's er totaal niet uitkomt.

1 jan was echt mijn grote inluiding voor het nieuwe jaar: ik ben met Dave, Reuven, Hana, Stacy, Isabel en Felipe naar Space, ibiza feest geweest in het Moore park in Sydney vanaf 1 uur 's middags. Vier stages, supergoede dj;s, knallen dus! Gelijk de laatste dag dat ik met deze mensen bij elkaar was, dus een geweldig afscheid. De dagen erna nog wat afscheidsborrels gehad met mijn Nederlandse vriendinnen, Gabi en mijn huisgenoten en dan echt vanmorgen om 6 uur de bus gepakt naar het station om vervolgens met de trein naar het vliegveld te gaan. En het is zo raar om opeens weer helemaal alleen te zijn en ergens heen te gaan waar je niemand kent. Heel erg wennen weer... ook omdat ik nu niet ergens blijf voor werk of een langere tijd. En.....ik breng de eerste tien dagen op een echte nog ouderwetse draaiende boerderij door in de buurt van Christchurch (gratis kost en inwoning in ruil voor 4 uur per dag helpen op de boerderij). Ik had hierover gemaild met de vrouw des huizes Margaret en ze zou me vanmiddag ophalen van het vliegveld. Mocht het natuurlijk weer zo zijn dat mijn overstap in Wellington zwaar vertraagd was... o en alleen al vanuit het vliegtuig zag Nieuw Zeeland er zooo fantastisch uit: allemaal groene bergen, meren en een groenblauwe zee...als in een sprookje.

Maar ik was toch best gestressd...als zij daar nou uren op mij zou staan te wachten? Gelukkig had ik ergens het nummer van de farm opgeschreven en haar gebeld vanuit Wellington, aan de telefoon kwam ze echt heel erg stug over...en toen dacht ik dus: Tan, wat ga je nu weer doen. Straks zit je daar tien dagen alleen ergens op een boerderij met een paar stugge boeren.... Hmmmm

Ze vertelde me dat ik moest bellen zodra ik in Christchurch aankwam en dan zou ze me oppikken met een groene Peugeot en ik moest ook even uitleggen hoe ze mij zou herkennen (blond, knap, felgekleurde sneakers hahaha)...

Echt een boerenvrouw die me op kwam halen, en ik werd meteen aan het werk gezet...eerst samen naar de supermarkt groot inkopen doen voor de mannen, thuis uitladen, ik de was opvouwen, aardappels schoonmaken, bonen pellen... echt het oude boerenleven...

Het huis is mega groot en heel gaaf, wit hout met heel veel kamers. Ik heb mijn eigen kamer. Verder zijn er twee zonen en een dochter en nog een Engelse jongen die hier ook helpt. Ook zijn er een soort van lodges op het terrein die worden verhuurd....dus meerdere inwoners gelukkig. Hondjes, katten , een zwembad en morgen ga ik het hele terrein zien.........mega groot!! Dat wordt nog lachen. De boer is een echte gezellige vent die me vanavond alles over de boerderij heeft verteld (familiebedrijf vanaf 1852) en ze doen alles nog echt zelf. Ik ben heeel erg benieuwd hoe deze tien dagen hier zullen verlopen... ik hou jullie op de hoogte!

Surfing

Het eerste goede nieuws is dat gisteren eindelijk na bijna 7 weken mijn laptop is gemaakt!

De vorige techneut had ontdekt dat er iets mis was met het geheugen maar een verkeerd soort nieuw geheugen meegebracht en gisteren is het juiste geheugen geplaatst en kan ik weer heerlijk op mijn eigen computer verhalen tikken en foto's oploaden. Ben al begonnen met wat foto's te plaatsen, maar er zullen nog vele volgen..

Twee weken geleden heb ik doordeweeks een aantal dagen vrij kunnen nemen van mijn werk en toen heb ik een surfkamp geboekt. Dit betekent elke dag twee surflessen en de hele dag oefenen om zo lang mogelijk te kunnen blijven staan. Na mijn lessen in Recreio in Rio vorig jaar in een zee die absoluut niet voor beginners geschikt is, was ik behoorlijk bang geworden om weer te gaan surfen (na zoveel gevaarlijke klappen te hebben gemaakt, surfplank op hoofd, vinnen in mijn rug etc etc). Om de moed toch niet zomaar op te geven dus weer een surfkamp geboekt met allemaal beginners en aan een perfect strand met rustige golven.

In het centrum werden we met een busje opgepikt (groep van 8 man, voornamelijk meiden) en na ongeveer 4 uur rijden en twee tussenstop voor een biertje en wat eten kwamen we aan in een natuurpark waar teven het surfkam was gelegen. Dit is aan de noord kust van Sydney richting Byron Bay. Tussen de kangoeroes in lagen de houten huisjes waar we sliepen en een groot houten verblijf wat de bar/kantine was met een buitenzwembad. Bij aankomst war er een party aan de gang van de mensen die er al waren en die een 7 daagse surftrip hadden geboekt. Veel drank en muziek dus en grote verhalen over de eerste lessen van de voorgangers. Onze les begon de volgende dag, eerst een wetsuit uitzoeken in de juiste maat, flink ontbijten voor een intensieve dag en vervolgens met het busje op 40 minuten rijden naar het strand Seal Rocks. Fantastisch afgelegen rustig strand, slechts een camping in de omgeving voor de ‘die-hard' surfers die aan het strand willen verblijven. Geweldig om hier te mogen surfen en weinig kans om keihard op een zwemmer in te varen..

Ook de surfboards waren perfect, van een heel zacht materiaal wat geen harde klappen veroorzaakt na al die keren vallen, in Brazilië heb ik met fiber boards gesurft en reken maar dat die hard aankomen.

Na ongeveer een uurtje surfen floot de instructeur dat we in de zee moesten kijken, en er was gewoon een hele groep dolfijnen om ons heen aan het zwemmen...geweldig!

Lunchen op het strand en nog een tripje gemaakt naar een vuurtoren ergens bovenaan de stranden in dat gebied. Elke avond feesten in het zwembad en de bar...en de volgende morgen dus echt om 7 uur werden we ons bed uitgeroepen om weer te gaan surfen...spierpijn overal! Maar... ik moet zeggen dat ik mijn grootste angsten nu wel ben kwijtgeraakt en vanaf de tweede dag ging het een stuk beter!

Heb ook een heel leuk stel uit Italië ontmoet op deze trip (neef en nicht) en daar ben ik veel mee opgetrokken, en uiteraard altijd erg leuke surfleraren die veel aandacht willen.

De laatste dag zijn we s'morgens heel vroeg weer op pad gegaan om nog zoveel mogelijk te surfen alvorens we terug reden naar Sydney, en natuurlijk sprong ik even iets te fanatiek op mijn plank, mijn board vloog naar links en mijn enkel knakte naar rechts. Au.... Even pijnlijk maar rustig de hele dag verder gesurft, alleen s'middags in de bus terug naar huis werd mijn enkel steeds dikker en dikker en in Sydney kon ik er geeneens meer op lopen..echt weer wat voor mij! Met de taxi naar huis gegaan en de volgende dag met een manke poot langs mijn werk gegaan om te laten zien dat ik zo echt niet kon werken. Gelukkig heeft mijn manager gelijk sterke pijnstillers en een verband geregeld en heb ik vanaf Zondag onder de pijnstillers weer gewerkt... vanaf vandaag precies nog 1 weekje werken, het is zo belachelijk druk nu rond de kerstdagen, echt niet normaal! Vandaag dag 8 dat ik heb gewerkt en alleen nog morgen een dubbele shift en dan ga ik met Tomas een weekendje naar de zuidkust van Sydney, hier schijnen ook geweldige stranden en kustplaatsjes te zijn waar het niet al te toeristisch is. En dan volgende week alweer kerst, mijn verjaardag en dan oudjaar.

Iedereen een fijne kerst en een gelukkig en avontuurlijk 2010 alvast!!!

'Restaurant Hat' and Hunter Valley

Na alle reviews van journalisten en mysterie guests in het restaurant waar ik werk, kregen we twee weken geleden te horen dat we een 'Restaurant Hat' hebben gekregen! Dit is vergelijkbaar met de Michelin Ster in Europa voor restaurants... heel goed dus!
Wat betekent dat na de eerste dag dat er verslagen hierover in de krant en horeca bladen hebben gestaan, het restaurant loopt als een trein..geen gewone maar een ware intercity.. elke dag vol met boekingen en in de weekenden compleet vol! Heel veel werken
dus bijna elke dag, deze week alleen aanstaande woensdag vrij welke ik echt moet gebruiken om een beetje te relaxen.Goede nieuwsis dat de fooien zo goed zijn, dat ik hier makkelijk mijn huur en het uitgaan mee kan betalen.
Het weer is nuook fantastisch, gisteren meer dan 40 graden, dus bloedjeheet op de stranden. Gelukkig kan ik nog steeds voor het werken even heerlijk de zee in duiken.

Afgelopen donderdag is er eindeljk na heel wat heen en weer gebel en gedoe iemand bij mij thuis langsgeweest van Dell...maar uiteraard met een verkeerd geheugen welke bij een ander model laptop hoort...maar niet getreurd want deze week komt hij nogmaals langs en als het goed is kan ik uiterlijk in het weekend weer achter mij eigen notebook zitten en alle foto's uploaden!

Met Halloween hebben we een groot feest gegeven in ons huis... het huis is zo oud en groot dat het de perfecte plek is voor een Halloween party. Iedereen was verkleed en er waren zeker 50 man aanwezig (waar ik er misschien 15 van kende) maar een zeer geslaagd feestje met iemand die was opgesloten in de wc, wat uiteindelijk een of andere grap bleek te zijn.. Geerdien en ik waren uiterst origineel als duiveltjes verkleed.

Daarnaast ben ik samen met mijn Australische vriendin Erin een exursie gaan maken naar het bekende wijngebied Hunter Valley, welke op twee uur rijden van Sydney ligt. We zijn eerst met een groepje van ongeveer 7 man naar een natuurpark geweest met een groot mangrovewoud..weer Wallaby's gespot (kleinere versie kangoeroe) en wat andere vage loslopende beesten. Een bushwalk gemaakt en daarna weer door met het busje naar de Hunter valley. Dit wijngebied is enorm uitgestrekt en prachtig met bergen en watertjes.
Vele wijnboerderijen, weinig leven verder maar uitstekend om een dagje wijnen te mogen proeven. Die mensen wonen daar toch wel echt schitterend hoor.

We zijn langs diverse wijnhuizen geweest, bekeken hoe de druiven bloeien en uitleg gehad over de belangrijkste druiven in dit gebied. Natuurlijk alle soorten wijn geproefd... soms wel twintig per boerderij. Ook een lunch gehad op het platteland met uiteraard een wijntje erbij. Bij elke boerderij kon je wijnen kopen, ik heb wat flessen Chardonnay gekocht zonder label, waardoor het echt heel goedkoop is voor een topwijntje!

Verder veel tijd doorgebracht na het werken met Geerdina die na twee weken in ons huis te hebben gewoond nu in de Hunter Valley woont ivm werk daar. Binnenkort ga ik haar zeker een paar dagen opzoeken en de paarden bekijken waar ze mee werkt en wie weet toch weer eens een poging wagen om op een paard te zitten (als er een heel oud mak knol staat).
Veel uitgeweest, bbq gehad bij oude huisgenootjes van mij en dagen op het strand doorgebracht.
Ook een date gehad met ons oude Chileense huisgenootje Tomas (die nu twee straten verder woont met allemaal Chilenen) en ik breng nu veel vrij tijd met hem door ;-) Toch weer een latino... wat is dat toch? Deze spreekt gelukkig zeer goed Engels, dat maakt het toch allemaal een stukje makkelijker!

De komende weken tot aan kerst erg veel werken... maar ook feesten op Bondi op eerste kerstdag...en dan op 4 januari vlieg ik naar Nieuw Zeeland voor zes weken, op naar de volgende avonturen in weer een andere omgeving.

Blue Mountains en Sculptures by the Sea.

Daar ben ik weer, terug van even weggeweest, mijn laptop is namelijk vorige week zondagnacht gecrasht... en kan sindsdien niet meer aangezet worden. En omdat ik deze pas twee maanden heb (met een jaar wereldgarantie) ben ik er op alle mogelijke manieren mee bezig om hem gerepareerd te laten worden...maar dat gaat dus niet zo makkelijk helaas. Ben bij de Dell kiosk geweest, waar ik een nummer kreeg voor de technische support, waar ik weer via internet een transfer formulier moest invullen om een Australisch account te krijgen en na weer twee keer een half uur met technisch support te hebben gebeld ben ik nu nog geen klap verder.....oftewel Zwaar K!! Hopen dat er alsnog zeer binnenkort een technisch mannetje van Dell kan langskomen om mijn notebook weer tot leven te laten komen (aangezien ook al mijn foto's hierop staan...)

Maar goed..beter nieuws is dat Geerdina vorige week zaterdag in Sydney is gearriveerd en we natuurlijk gelijk na mijn werk met z'n allen naar Cargo's bar in Darling Harbour zijn geweest en Geerdina is ingewijd in de Sydney feest cultuur. Ook zij verbleef in Bondi, dus lekker makkelijk vlakbij elkaar. Vrijdag was Geerdina jarig en dit hebben we uitgebreid gevierd met de welbekende 'Goom' backpackers wijnboxen en een etentje bij de Japanner. Flinke kater, maar dan heb je ook wel een gezellig feestje! Nu woont ze gezellig bij mij in huis en zijn we huisgenootjes, twee Ierse meiden zijn verhuisd naar het centrum (onbegrijpelijk...want het is nu echt zomer hier). Ik loop heerlijk hard langs het strand s'morgens en voor ik moet werken gaan we meestal ook nog even op het strand liggen en een duikje in zee nemen.
De mooiste en tevens bekendste wandelroute van Sydney is die van Bondi Beach naar Coogee beach...via allemaal kleine wandelpaadjes en heel veel trappetjes en rotsen kom je diverse kleine strandjes tegen. Eerst Tamarama (mijn favoriete strandje), dan Bronte beach en vervolgens Coogee en Maroumbra. Afgelopen weekend is hier de expositie 'Sculptures by the Sea' gestart, een twee weken durende buitenexpositie met kunstwerken van allerlei niveaus (beelden, schoenen van zand, een levensecht jongetje op het strand, spiegelhuisjes en noem maar op. Echt superleuk en mijns inziens de beste locatie ever om een expositie te houden. Jammer dat je dit niet kunt zien mam.

Blue Mountains:

Vorige week woensdag heb ik een dag een excursie gemaakt naar de Blue Mountains. Om half 7 s'morgens werd ik opgepikt in Bondi met een busje (de Happy Coach)..en natuurlijk had ik net die avond ervoor een hiphop feestje gehad in Bondi, dus Ipod op in de bus en vooral niet tegen mij praten...had maar een paar uur geslapen dus van mij mocht het liever een Quiet Coach ipv Happy Coach zijn...want de gids was uitermate happy op dit tijdstip van de dag.
Maar goed, de halve bus (ongeveer 8 jongeren, klein groepje) was moe en rustig. We zijn eerst naar het voormalig Olympisch Park gereden waar de Olympische spelen van 2000 werden gehouden..en mijn god, wat een immens groot park is dit! Zoveel verschillende stadia bij elkaar...hotels en zelfs een treinstation allemaal opgezet voor de Spelen! Best indrukwekkend om te bekijken.
Vervolgens nog een uurtje in de bus gezeten alvorens we in het grote natuurgebied de Blue Mountains aankwamen. Dit natuurgebied bestaat voornamelijk uit grote bergen met heel veel bossen (grote angst voor brandgevaar hier..). Waarom de naam Blue Mountains? De meeste bomen i dit gebied zijn Gumtrees (Eucalyptus bomen) welke een soort olie verspreiden...wanneer je van boven af de bergen bekijkt zorgen de zonnestralen die op deze oliën schijnen voor een blauwe gloed over het gebeid...waanzinnig mooi! We zijn op verschillende uitkijkpunten geweest waar dit heel goed zichtbaar was. Ook hebben we in het eerste gedeelte twee wilde kangoeroes gezien (moeder en kindje Jo). Echt super...vooral als ze springen met hun staart...zo lief!!!
Verder hebben we twee bushwalks gedaan waarbij we watervallen, diverse dieren en de meest fantastische views hebben mogen aanschouwen! Te gek! Het weer was ook precies goed, zonnetje maar niet te heet. Geluncht in een park en met de bus naar een ander gedeelte van de Blue Mountains gereden waar we de beroemde 'Three sisters' konden zien, dit zijn drie rotsen in de bergen waar een heel achterliggend historisch verhaal achter schuil gaat waar ik jullie verder niet mee zal vermoeien. Via een route met tweeduizend trappen zijn we de bergen naar beneden gewandeld en met de steilste kabelbaan van de wereld (BIJNA VERTICAAL) zijn we terug omhoog gereden. En dit was scary.... Gelukkig tegen de berg aan, dus niet door de lucht heen, maar zo steil dat je gewoon recht naar benden de afgrond in kon kijken..echt doodeng terwijl in nooit last heb van hoogtevrees. Geweldige excursie dus gehad.
Pictures volgen zeer binnenkort....