De laatste dagen op Lankawi eiland heb ik zo relaxed met Ellen samen in ons schattige huisje doorgebracht. Lekker uit eten geweest, met een scootertje naar de watervallen gereden, aapjes ontweken en veel op het strand en bij de bar gehangen. Ook was er een yoga school vlakbij ons guesthouse, waar ze intensieve, 2-uur lange, Hatha Yoga gaven en waar wij uiteraard aan deelnamen. Ik heb al aardig wat yoga in Nederland gedaan, maar deze les was aardig pittig...vooral omdat het rond de 30 graden was en er geen enkele fan of airco aantstond in de yoga ruimte... maar fijn om eindelijk weer eens wat lichaamsbeweging uit te voeren.

Vanaf Lankawi heb ik een ferry genomen naar het vasteland, was ijskoud inde ferry vanwege de airco en omdat het vrijdagmiddag was, mocht ik gratis de toespraak van een islamitische man bijwonen ivm de vrijdagmiddag dienst...en ik verstond er echt helemaal niks van natuurlijk en was de enige toeriste in die zaal op de boot. Later in de bus op weg naar de Perhentian islands vroeg ik twee meiden of ze ook zo hadden genoten van de toespraken, bleek dat zij in een andere zaal naar The Avatar hadden zitten kijken!

Na een tocht met de nachtbus naar weer een andere haven aan de oostkust van Maleisie, heb ik met vele backpackers een speedbootje genomen naar de Perhentian Islands. The Perhentian Islands bestaan uit twee eilandjes naast elkaar, kent geen wegen of verkeer (alleen zandpaadjes) en is een van de mooiste eilandgroepen in Maleisie. Hier is het koraal nog nagenoeg aangetast en dit is dus de perfecte lokatie om te gaan scuba diven (duiken).

Ik verbleef op het kleine eiland aan het bekende Long Beach (welke helemaal niet zo lang was..) en via een jungle paadje kon je gemakkelijk het eiland oversteken naar Coral Beach. Ik had besloten om nu ook eindelijk mijn open water duik certificaat te gaan behalen, wat ik al jaren wilde maar nooit de tijd voor heb genomen. Het is een vier daagse zeer intensieve cursis van zeker 9 tot 1900 uur elke dag. Eerst dus op zoek naar de juiste duikschool op het eiland; ik had mezelf voorgenomen om bij de duikschool te gaan waar de lekkerste duikinstructeur zou werken, maar helaas bleek dit dus ook de allerduurste te zijn! Ik ben uiteindelijk bij de duikschool Coral Bay aan Coral Beach gestart, mijn instructrice was een Belgische dame van mijn leeftijd. Deze duikschool was geweldig en ik had ook nog eens prive les voor een bedrag vergeijkbaar met de Thaise duikscholen. Ik heb de eerste dagen als een brave leerling elke avond de theorie bestudeert en overdag vele oefeningen in laag water gedaan en steeds een open water duik in de middag. Ben een aantal maken in paniek geraakt onder water vanwege een klote oefening met het masker afdoen en dan zwemmen onder water...hebzelfs een paar keer overwogen het op te geven, maar ben toch doorgegaan. Nooit geweten dat duiken zo mega intensief en vermoeiendwas (onder water gebruikjeveel meer zuurstof...) en ik was dan ookkapot na de cursus.Groot feest gehouden toen ik geslaagd was op Long beach en oo de nacht erna hadden we een feest op de duikschool omdat de eigenaresse jarig was... de plaatselijkedrank genaamd Monkey Juice vloeide dan ook rijkelijk... Tevens heb ik een te gekke vriendin ontmoet uit Zuid Afrika metwie ik veel avonden op het eiland heb doorgebracht en waar ik ontzettend mee heb gelachen om alle duikverhalen... Ben dan ook in totaal 10 dagen op deze eilanden verbleven..

Momenteel zit ik in het Reggae Hostel in Kuala Lumpur..te wachten op mijn vlucht vannacht om 6 uur richting Manila in de Filipijnen. KualaLumpuris eenmega shopping stad (alweer ja) enik ben hier nu al vier dagen en heb heel wat te voet gezien (al kun je ook makkelijk een trein, metro of monorail pakken). Ik ben naar de Twintowers geweest (hoogstetwintowers ter wereld), naar de Lake gardens en een vlinderpark, Chinatown (daar verblijf ik) en de Central Market. Ook is er een wijk waar de meeste shopping malls zich bevinden en waar ik gisteren een dag heb doorgecracht, ben in een van de grootste malls te wereld geweest (vijftien verdiepingen, bowlingbaan, 5 bioscopen, pretpark en heeel veel shops). HIer heb ik een nieuwe bril laten opmeten welke ik vanmiddag mag ophalen!Ook was ik in een van de duurste malls waar ik nog geeneens een sok zou kunnenbetalen zo duur, gelukkig kun je hier in Chinatown elke duur merk kopen danwel nagemaakt maardat zie je echt niet! Al word ik momenteel wel helemaal gek van die mannen op straat die roepen:Miss, handbag? special price!! En dan die mannen op straat die maar blijven roepen en toeteren als je voorbij wandelt...ben benieuwd hoe het erstraks in de Filipijnen aan toe gaat, heb weer heel erg zin in een nieuw avontuur!