De opening en het Nederlands elftal.
Eindelijk even tijd om weer eens een berichtje te schrijven naar Nederland. Sinds vorige week maandag nog geen vrije dag gehad...dubbele shifts...echt weer even ouderwets bikkelen in de horeca. Maar het blijft nog steeds leuk!
Vorige week zondag was de eerste ‘soft-opening' van Saké, wat betekent dat familie, vrienden en genodigden in het restaurant kunnen lunchen of dineren (en alleen de drankjes dienen te worden betaald). Best spannend die eerste dag, helemaal omdat we zoveel dagen voorafgaand aan trainingen hebben gehad en zaterdag de hele dag foto shoots gehad voor de website, kranten en horeca bladen.
Ook een aantal van mijn huisgenootjes had ik uitgenodigd en die kwamen zondagmiddag langs. Ik beheerde de sushi counter, perfecte wijk om mee te beginnen.
Alles verliep voorspoedig, veel sake verkocht, hopelijk goed uitgesproken, en veel goede reacties. Nadeel is wel dat we continu feedback formulieren moeten uitdelen (omdat het eigenlijk nog steeds onder training dagen valt) en de directeur en general manager van de Bavarian Beer Company altijd toekijken hoe alles verloopt. Super veel regels en dingen waar we op meoten letten en het kan natuurlijk altijd beter. Jammer genoeg zijn nu al twee van mijn leukste collega's ontslagen (werkten te ‘casual'... pasten volgens de managers niet in het plaatje)..wat dus weer betekent dat we twee fulltimers missen en ik nog meer dubbele shiften kan draaien.
After all... het gaat echt heel goed, feedback is prima en de manager wees me erop dat ik absoluut niet bang hoef te zijn om eruit gegooid te worden en mijn Braziliaanse vriend David gelukkig ook niet. Volgende week gaan we officieel voor het publiek open, nu de hele week business genodigden, PR leden etc etc... veel bla bla dus...
Als onderbreking van het werken ben ik zaterdag avond na de shootings bij Saké met de dutchies naar de WK trainingswedstrijd Nederland-Australië geweest in het Sydney Stadium.
Eerst hebben we spandoeken gemaakt (niet mijn idee, maar ze wilden perse in beeld komen). Volledig oranje uitgedost zijn we met zijn achten naar het stadion gewandeld en meteen bij de ingang werden we al geïnterviewd voor de sport tv zender FOX in Australië....grote groep verklede blonde supporters is interessant natuurlijk en leuk op tv. Het oranje vak zat bijna vol, lachen om weer tussen zoveel gestoorde Hollanders te zitten en al die domme Nederlandse nummers te blèren...kleine flashback op de EK in Zwitserland vorig jaar. De eerste helft regende het, dus het spandoek was binnen 3 minuten al volledig doorweekt en de letters weggeveegd. De wedstrijd was uitermate saai en slecht, tweede helft was wel wat beter maar alsnog geen enkele goal, eindstand 0-0. Het beste van deze wedstrijd was de pre- en after party!
Aanstaande Zaterdag ga ik verhuizen naar Bondi Beach!
Ik heb de hele week gezocht naar een appartement, viel behoorlijk tegen want er zijn meer mensen die graag aan het strand willen wonen voor een redelijk betaalbare prijs. Ben dus meerdere keren naar Bondi heen een weer gereisd om een appartement te bekijken, maar soms was ik een van de zes of was het echt veel te duur voor een klein oud rot kamertje.
Nu heb ik toch een te gek appartement gevonden, het is eigenlijk een groot, oud vrijstaand huis in een rustige straat op 5 minuten lopen van het strand. De straat begint meteen bij het strand en ik woon ongeveer in het midden. Ik deel een heel grote kamer met een Iers meisje, verder wonen er 2 Chileense jongens, nog een Iers en een Amerikaans meisje. Het is een te gek huis met een grote eetkeuken, woonkamer en het allerbeste is een heel groot buitenterras waar we kunnen feesten! Bondi, here I come!!
Lekker surfen voor het werk en hardlopen langs het strand. Het begint nu echt warmer te worden in Sydney, nog even en de airco's moeten straks aangezet worden.
Volgende week komt Geerdina ook naar Sydney; ik zal je hier wegwijs maken en het beste bier laten proeven!
Training it is!
De afgelopen anderhalve week ben ik eigenlijk continu met trainingen bezig geweest voor Sake. Afgelopen week hebben we diverse gerechtengeprobeerd en uitgebreide sake proeverijen gehad. Namen als Junmaishu Ecchuu Gohyakumanngoku (licht goudkleurige, zachte sake met tropisch fruit/citrus geur en afdronk) en Nanbu Beijin Junta (licht, frisse beginners sake met chardonney smaak) moet ik nu volledig uit mijn hoofd weten en ook kunnen verkopen! En dan te bedenken dat we een sake lijst hebben met ongeveer 50 verschillende soorten. Ook die cocktail lijst met namen als The Twilight Samurai en de Skinny Sumo moet ik zo uit mijn mouw kunnen schudden en in geuren en kleuren vertellen wat voor een inventieve mixjes dit zijn tussen Sake/Shochu en de bekendere likeuren.
Aan de hand van diverse rollenspellen (joepie, vind ik echt leuk...NOT), huiswerk, toetsen worden we om de dag getraind. Ook hebben we al een kijkje mogen nemen in het restaurant, deze is nog volop in verbouwing en moet dus echt volgende week helemaal klaar zijn voor de grote opening. Het restaurant ligt dus in het Argyle Precinct (soort oud kasteel) waar ook de Argyle Bar/restaurant gevestigd is waar we de trainingen hebben. Echt een mega organisatie die BavarianHospitality Group (alleen op het hoofdkantoor werken volgens mij al 30 mensen..)
Maar goed, erg leerzaam dus allemaal en een enorm leuke groep collega's en vrienden erbij! Voor iedereen is het allemaal nieuw, dus niemand staat voor lul en iedereen heeft moeite met de rare namen en drankjes...lachen dus.
Donderdag avond heb ik op een feest in de Argyle gewerkt waar ongeveer 1200 gasten kwamen, alvast voor mensen uit de omgeving als voorproefje op de nieuwe tent. Super geslaagde avond met diverse optredens, dj's en heel veel grote, zeer goed geklede Australiërs. Hopen dat die straks ook in Sake komen eten!
Vanavond gaan we met een clubje van het werk naar een Gay party in de stad in club Arc (komt me toch ergens bekend voor..) goeie dj's uit Engeland en Nederland, dus wordt even ouderwets knallen!
In huis heb ik inmiddels twee nieuwe huisgenootjes erbij; 2 zusjes uit Duitsland die gelukkig ook wel van een avondje stappen houden en niet al te moeilijk doen.
Ik heb besloten om per 15 oktober toch te gaan verhuizen richting Bondi beach...nu is het echt perfect midden in het centrum, vlakbij mijn Hollandse vriendinnen en de kroegen...maar de zomer wordt hier echt bloedheet en dan wil ik gewoon direct in mijn bikini kunnen springen en op het strand zitten! En dat kan alleen als ik naar Bondi verhuis...kan ik ook weer een poging tot surfen wagen... deze week dus even op zoek naar een nieuw onderkomen voor de komende drie maanden.
Dit weekend zijn de rugby finales van Australië... wat betekent dat iedereen al vanaf 12 uur in de kroegen hangt en de hele stad in rep en roer is. Ik heb niks met Rugby dus sla deze keer even over...
Gisteravond zijn we op kroegentocht geweest met de eigenaresse van het appartement (Mai, Thaise) en haar Aussie man. Eerst een Koreaanse BBQ....vervolgens een hokje gehuurd in een karaoke tent (ontzettend gelachen) en daarna nog wat andere kroegen langs geweest waar ik zelf nooit op zou zijn gekomen. Super relaxte mensen, zodra het weer wat beter is (het regent al twee dagen, wat mij er van weerhoudt om uitstapjes te maken naar het binnenland) zal hij ons te gekke strandjes en natuurgebieden laten zien waar toeristen zelf niet zo snel naar toe zouden gaan. Altijd goed wat locals te vriend te houden...
What else...?
Paddy's markets bezocht in China town (een groot souvenirs warenhuis met meerdere verdiepingen) en natuurlijk weer goedkope tassen, jurkjes etc. gekocht.
Verder woensdagavond een feest gehad in de Gaff waarbij iedereen verkleed was...heb nu na een week nog overal glitters in huis liggen, maar het was een zeer geslaagd feestje!
Tijd vliegt echt...ik ben alweer meer dan een maand onderweg...
Zandstorm en Sake
Na de recruitment dag van de Bavarian Beer Group werd ik die avond nog gebeld door de restaurant manager van het nieuw te openen Japanse restaurant Sake, hij had mijn cv gezien en vroeg of ik misschien daar zou willen werken in plaats van bij één van de bier cafés (dit restaurant valt ook onder de Bavarian Hospitality Group). Nou, een nieuw restaurant betekent dus een geheel nieuw team en geen schnitzels en schnaps serveren...dus heb gelijk ja gezegd! Het restaurant gaat de eerste week van oktober open (zal wel later worden zoals altijd met nieuwe zaken) en tot die tijd heb ik twee dagen per week een training met het nieuwe team. Gelijk zondag gestart met een dranken training en de collega's en manager ontmoet. Jammer dat de manager pas getrouwd is, want die is dus echt heel erg leuk! Ook de mensen in het team zijn allemaal rond mijn leeftijd of ouder, en dat is ook wel erg fijn na al die jonge backpackers steeds om mij heen. Ik heb nog nooit in een Japans restaurant gewerkt, en dit wordt dus een heel exclusieve tent met meer dan 50 soorten sake (waar ik van alles over moet weten). Sake is al een trend in bijvoorbeeld New York en Londen als drank bij het eten en in cocktails, en ze willen dit nu ook in Sydney gaan promoten, weer een nieuwe uitdaging voor mij dus, en gezien het feit dat ik zelf een restaurant wil beginnen komen al deze trainingen etc mij prima van pas!
Het restaurant ligt midden in de Rocks (de oudste zeer bekende wijk naast de Harbour Bridge en de haven) in een geweldig oud soort kasteel met een binnenplaats. Prima op loopafstand vanaf mijn appartement.
Maandag ben ik met de ferry naar Manly gevaren, dit is de mooiste tocht met de ferry vanaf Sydney Harbour. Je vaart langs de Harbour Bridge en het Opera House over het water waar volop wordt gewatersport. Zoveel zeilboten en jachten, echt een indrukwekkend gezicht. Langs diverse kleine strandjes en de buitenwijken van de stad kom je na een half uur in de haven van Manly aan. Dit is een noord buitenwijk van Sydney met een boulevard vol winkeltjes en diverse stranden. Tot nu toe mijn favoriete plek qua strand...goede surfspot en een stuk rustiger dan Bondi beach. Volgend weekend Jazz weekend in Manly, dan ben ik zeker van de partij!
Ook met stappen hebben de Dutchies en ik nu de betere tenten ontdekt hier bij mij om de hoek in de Darling Harbour. Te gekke lounge tenten, bars en clubs waar ook veel Australiërs het weekend vieren en uit hun dak gaan.
Daarnaast blijven we natuurlijk de hostel-feestjes afgaan (heb didgeridoo wedstrijd gedaan, maar blijk dus echt niet op dat ding te kunnen spelen)... en film avondjes en etentjes in het centrum. Inmiddels hebben we al een hele club vrienden die ook tot het einde van het jaar in Sydney wonen en werken, dus elke avond wel bekenden om mee uit te gaan.
Woensdagmorgen toen ik opstond leek het net alsof er een zonsondergang volop te zien was in de hele stad...en dat om 11 uur ‘s morgens... vervolgens hoorde ik van mijn huisgenootje dat er een Dust Storm was vanuit de Outback en daarom de hele stad oranje was. Ook overal op tv weeralarm en vanuit de receptie hadden we meldingen gekregen om alle ramen en deuren dicht te laten en niet naar buiten te gaan...of met een masker. Wel een gaaf gezocht, de stad helemaal oranje. In de middag was het alweer aardig opgeklaard en lag alleen overal een dikke laag stof in de stad. Inmiddels was het nieuws al over de hele wereld verspreid dat er een zand storm in Sydney was en kreeg ik verschillende mailtjes en berichtjes vanuit Nederland. Viel dus allemaal uiteindelijk wel weer mee...
Ik ben gisteren begonnen met de eerst boottocht op de Commisioner II (van de slagschip cruises). Om half 11 was ik in Balmain om de bar voor te bereiden en de cateraar te assisteren met het eten, want we moesten om 12 uur een groep van 52 man (van een groot bedrijf in Sydney) oppikken voor een cocktail/dinner cruise tot 5 pm. Met nog een Australiër, een Amerikaans meisje, de schipper en de eigenaresse van de boot hebben we deze partij gedraaid. Na ongeveer een half uur varen begon ik dus al lichtelijk misselijk te worden...en dan te bedenken dat ik ‘part of the crew ‘ben en dus echt niet zeeziek moet worden. En het werk was zo fysiek, ik moest continu de trappetjes op naar boven met cocktails en drank...en werd alleen maar misselijker (normaal gesproken nooit last van...maar sinds een zeiltrip in Rio vorig jaar ben ik wat minder sterk op het water...). En die eigenaresse maar zeggen: Smile Tanja, be nice to the customers.... Terwijl ik alleen maar dacht: nog 4 uur varen voor ik die boot af kan... Gelukkig heb ik her overleefd en heb naast de misselijkheid een prachtige tocht gehad...het was schitterend weer en ik heb geweldige stranden gezien, ook hebben we 3 kwartier aan anker gelegen en kon ik een beetje bijkomen (terwijl de gasten gingen zwemmen)..en wij bleven maar sterke drank en de meest fantastische gerechten serveren (die ik dus allemaal moest laten staan...had echt geen honger..). Ook nog een zeehond gezien (nooit geweten dat die hier in de zee zwommen) en een speciale wollige blauwe vogel die een tijdje met de boot meevoer. Volgende keer neem ik een camera mee naar het werk toe. Gelukkig de tocht overleefd en hopen dat het de volgende keer beter gaat. Ik ben die avond nog uit geweest en had de hele avond het gevoel alsof ik nog steeds op een boot zat en de vloer van links naar rechts bewoog....
Wonen en werken!
Afgelopen maandag morgen ben ik in twee etappes (zoveel spullen alweer verzameld inmiddels) afgereisd naar mijn nieuwe onderkomen voor de komende tijd! Ik woon nu officieel op: 361/109 Kent Street, NSW 2000 Sydney, Australia.
Het is een appartement in een van de moderne hoge complexen midden in het centrum op een top locatie, ik woon precies tussen de Sydney tower en de Darling Harbour in... ook dichterbij de Botanische tuinen nu en de Harbour bridge...tussen alle werkende Aussies in die hier dagelijks in pak en op hoge hakjes lopen te rennen.
Ik woon hier (gedeelde kamer dat wel, maar met eigen badkamer bij onze kamer) met alleen maar meiden. Eerst was er een Engels meisje bij, maar die is gisteren vertrokken om verder te reizen. Verder nog twee Koreaanse meiden (die ook over twee weken weg gaan en waarvan er eentje Yuki heet...erg grappig), een Frans meisje, Chinees en nog een heel lief Koreaans meisje. We zijn dus weer op zoek naar nieuwe huisgenoten en ik hoop op Europeanen...
Hier heb ik gewoon lekker altijd prima internet verbinding, wasmachines, balkon, grote woonkamer, keuken én zwembad, sauna en gym beneden.... En dat allemaal voor een stuk minder dan ik in een hostel betaal. En uiteraard zie ik die meiden van het hostel nog bijna dagelijks, om te stappen en dagjes strand.
Lachen is wel dat ik eigenlijk voor het eerst met Aziaten samenwoon, al heel wat nationaliteiten in mijn leven ontmoet maar weinig Aziaten. En het grappige is dat bepaalde vooroordelen toch echt waar zijn: ja, ze eten de hele dag noedels (zelfs morgens vroeg word ik al wakker van de noedel met ui geur..) en ze spelen ook bijna de hele dag computerspelletjes. Het Chinese meisje heeft nog geen woord tegen me gezegd, zelfs als je binnenkomt en ik altijd Hallo zeg komt er weinig uit...
Die Koreaanse (Michelle) is echt een schatje, ze studeert hier en spreekt goed Engels. Ook met het Franse meisje kan ik goed opschieten, dus nu nog alleen nog wat meer nieuwe meiden erbij en het feest kan beginnen. Was eerst wel weer even wennen op deze plek, maar heb nu mijn plaats op de bank wel gevonden!
Wat werken betreft heb ik ook absoluut niet stilgezeten, ben op internet allerlei vacatures af gaan zoeken en ook persoonlijk wat cv's langs gebracht bij de wat luxere tenten hier in de haven.
Het geluk is echt dat ik in deze periode ben gekomen, want in de horeca zijn ze nu begonnen met recruiten voor het hoogseizoen. Nadeel is wel weer dat de meeste bedrijven iemand zoeken voor de hele zomer (tot eind maart ongeveer) en ik ben natuurlijk weer veel te eerlijk om te zeggen dat ik maar tot eind november kan werken. Plannen zijn nu iets veranderd, ik blijf tot eind december zodat ik wat langer kan werken en hier met zijn allen mijn verjaardag, kerst en oudjaar kan vieren.
Ook ben ik van de week naar Kings Cross gewandeld, dit is dus hét backpackers uitgaansgebeuren van Sydney wat begint bij het bekende Coca Cola reclamebord langs de weg. Zodra je hier voorbij loopt kom je in een straat vol met hostels, cafes, bars, hoeren en heel veel junks. Na een rondje hier gelopen te hebben overdag (en dan ziet het er altijd nog triester uit) dacht ik echt bij mezelf: in deze pauper buurt kun je heel leuk stappen, maar hier ga ik dus echt niet werken... wel had ik een te gek tweedehands boekwinkeltje gevonden waar ik uren heb gesnuffeld en wat boeken voor op het strand heb gekocht. Werk zoeken dus via internet.
Gisteren had ik mijn eerste sollicitatie in de haven van Balmain (dat is een wijk aan de Darling haven net de brug over van Sydney). Ik had keurig uitgezocht welke bus etc. maar stond na het uitstappen uiteraard weer helemaal aan de verkeerde kant van het dorp...gelukkig zijn alle mensen super vriendelijk en behulpzaam, en aangezien ik er geknipt uitzag voor mijn solli met hoge hakjes, stonden er op een gegeven moment gewoon vier mannen tegelijk de weg aan me uit te leggen. Eentje ging zelfs mee de bus opnieuw in om ervoor te zorgen dat ik nu echt bij de juiste halte zou uitstappen.
Half uur verder dus bij de juiste straat uitgestapt en van daaruit de weg naar beneden naar de haven gelopen. Deze buurt is echt fantastisch mooi, allemaal van die typisch Victoriaanse woningen met stalen balkonnetjes en verschillende gekleurde huizen. In de haven lagen allerlei soorten jachten, speedboten etc.. en het kantoor waar ik me moest melden. Hier werkt dus Martina (oorspronkelijk Duitse) die een luxe boot verhuurt voor feesten en partijen aan de upper class Australiërs (en soms bekende mensen zoals Duffy vorige maand). En ik zou hier dan feesten moeten gaan lopen met haar en nog wat mensen. Superleuk! Ben meteen aangenomen en ik begin volgende week vrijdag met de eerste boottocht! Hopen dat ik niet zeeziek wordt... voor de geïnteresseerden, hier ga ik dus werken: www.flagshipcruises.com.au
Naast deze solli werd ik toevallig dezelfde dag gebeld door iemand van de Bavarian Bier Cafés waar ik ook op gesolliciteerd had. Dit is een keten van cafés in Sydney zowel aan het strand als in het centrum en die beginnen ook deze week met mensen te werven.
Vanmorgen naar een selectiedag geweest hiervoor, er waren gewoon bijna 30 mensen (waarvan 20 Engelsen) om te solliciteren! Terwijl ik ook al telefonisch een korte solli had gehad. Eerst moest ik op de foto, toen een naamsticker op en een formulier invullen en daarna jezelf voorstellen en allerlei horeca testjes en spelletjes doen...voordeel is wel dat die tent hier echt op 1 minuut lopen vandaan zit en er deden alleen maar leuke kandidaten mee. Al dacht ik in eerste instantie wel even: waar ben ik nu weer aan begonnen? Maar ik hoop nu wel echt dat ik daar mag werken!
Nu maar afwachten wanneer ik voor de uitslag word teruggebeld...
Starting to love Sydney!
De afgelopen dagen heb ik de stad nog even rustig op mijn gemak verkend, en het weer is nu ook heerlijk. Helder blauwe lucht en rond de 27 graden, dus het eerste stranddagje op Bondi Beach heb ik er al op zitten! Vanuit de stad pakken we een bus naar dit strand (via Bondi Junction waar je geweldige surf shops hebt).De terugweg naar de stad met de bus was weliswaar vergelijkbaar met een hete zomerdag Zandvoort (2 uur moeten wachten alvorens we in een tjok volle bus konden, zo druk...) maar...genoeg surfers op het water kunnen bekijken (helaas nog in wetsuits, het water is nog ijskoud) en ik was weer helemaal happy na een dagje in bikini on the beach!
Op dit moment zit ik nog steeds in het West End hostel in het centrum, omdat een appartementje vinden nog niet zo makkelijk is voor een redelijk betaalbare prijs... in elke straat hangen overal advertenties van kamers te huur, maar meestal staat erbij 'prefered Asian'... en bij alle nummers die ik gebeld heb nam een Aziatisch vrouwtje de telefoon op... en ik zie mezelf toch echt niet met 6 Chinezen in een huis wonen. Ook een ander appartement waar ik al mee bezig was vanuit Nederland bleek een slimme truc te zijn waar mensen via internet geld mee proberen te verdienen terwijl het appartement vaak niet eens bestaat. Zo werd mij gister weer gevraagd om eerst een groot geld bedrag over te maken aan een meisje uit Engeland die zelf maar heel gebrekkig Engels kon... Daar trappen we dus mooi niet in, eerst ergens binnen kijken en de sleutel alvorens ik geld overhandig! Morgen om 10 uur ga ik een appartement bekijken hier in de buurt, ben erg benieuwd.
Verder alle zaken geregeld, heb nu een Australisch nummer, voor de liefhebber: +61 0438075127 , medisch pasje, sofi nummer en bank rekening. Ging nog een hoop tijd zitten in al die regel zaken.
Gisteren heerlijk gewandeld door de Botanische tuinen van Sydney, prachtige tropische planten, bloemen, watertjes, en heel veel vleermuizen in de bomen. Hier kun je uren ronddwalen en dit gaat zeker een van mijn favoriete locaties worden waar ik vaak te vinden zal zijn. Overal zacht groen gras wat erom vraagt of er iemand op komt liggen. Aan het einde van de tuinen (aan het water) heb je een fantastisch uitzicht op the Harbour Bridge en the Opera House samen.
Ook het Hyde park is een relaxed groot park hier in de buurt waar de Australiërs net als de Amsterdammers in het Vondelpark met groepen vrienden en een flesje wijn gaan zitten...gezellig! Ook heb ik nu de echt mooie sporters gevonden...die lopen dus hard bij de botanische tuinen (ga ik dus ook snel mee beginnen zodra ik een eigen stekje heb gevonden). Genoeg schoonheid dus om naar te kijken.... Ook de St. Marte Kathedraal is prachtig zowel van buiten als van binnen en ik heb het mooiste ziekenhuis ooit gevonden hier in het centrum.
Vanmiddag gegeten in China Town (eigenlijk is heel Sydney een soort China Town qua aantal Aziaten op straat...) en een wandeling gemaakt naar Cockle Bay (de haven). Hier zijn ook een mega aquarium, musea, ferry's en allerlei boten om te bezoeken. Dit is echt het jetset gedeelte van Sydney: luxe jachten, bars en restaurants. Hier dus binnenkort op zoek naar een leuke vent... Erg mooi om lekker aan het water te zitten en te kijken naar de voorbij varende boten en vele toeristen.
Naast deze toeristische trekpleisters ben ik de afgelopen avonden veel op stap geweest met de Dutch girls van het hostel. Elke avond is er ergens wel weer een speciaal feestje of iets georganiseerd vanuit het hostel. Vele happy hours en drank spelletjes later loop ik de dag erna weer als een zombie door de straten van Sydney te slenteren, dus nu maar besloten om beter om de avond uit te gaan, zodat er overdag ook nog wat zinnigs gedaan kan worden.
Hopelijk zal het volgende berichtje in mijn eigen appartement worden geschreven en heb ik misschien ook al werk gevonden.
Hello Sydney
Maandag morgen om 8 uur Australische tijd ben ik eindelijk geland in Sydney!
Tassen gelukkig netjes aangekomen, dus nu op naar de trein en mijn hostel. Ben heel erg moe van het vliegen en weinig slapen dus ik hoop maar dat het niet al te ver lopen is met die #%^&^ back pack op mijn rug... Gelukkig gaat alles weer voorspoedig en stap ik na 14 minuten met de trein uit op Central. Hier alleen maar de straat uit en daar moet het Westend hostel liggen. Eerste indruk: KOUD! Wat een verschil met Hong Kong zeg, en dan te bedenken dat ik helemaal geen jas mee heb of winter/herfst kleding...gelukkig wel een vestje en een trui, dus die zal ik veel moeten dragen deze dagen. Het is denk ik rond de 15 graden met een pittig windje.. verder zie ik veel Aziaten op straat en alleen blanke mensen, de straten doen qua huizen erg Engeles aan (ook logisch natuurlijk, gezien de geschiedenis). In het hostel krijg ik een kamer met nog twee dames (Grace: Engels en rond de twintig en een oudere dame uit Perth). Ik ga ff douchen en de stad gelijk maar in om wat te eten. Grote winkelstraten en ik blijk op een perfecte lokatie te zitten op een van de grootste hoofdstraten. Eigenlijk qua winkels zeer vergelijk baar met Nederland, prijzen ook bijna hetzelfde. Na een uur slenteren val ik zowat om van de slaap en besluit te gaan tukken in mijn kamer tot in de middag. Daarna weer wat gewandeld, gegeten, boekjes lezen... S'Avonds was de planning om vroeg te gaan slapen, maar Grace zei dat ik echt mee uit moest gaan (West end organiseert elke avond feestjes, etentjes etc.) Dus ik mee naar een bar met voornamelijk Engelsen uit ons hostel. Hier moet je dus altijd je ID laten zien om een bar in te gaan, welke ook loaded zijn met Engelsen (vrouwen hangen aan de palen, veel bier zonder schuim en cider...en gemiddelde leeftijd 22 jaar schat ik). Kreeg even een kleine Ibiza flash back en hoop dat niet alle kroegen alleen maar vol Engelse dronken lui staan.. daarna nog een bar en een club geweest en alle alcohol die ik in HK niet heb gedronken flink ingehaald. Werd nog een super gezellige avond tot s'morgens vroeg! Goede eerste dag in Australie dus...en vier leuke meiden uit Nederland ontmoet die hier stage lopen bij West End.
Gisteren met die meiden en nog een club toeristen naar het Coogee strand geweest, voor een BBQ. Helaas veels te koud...dus allemaal snel gegeten, wat gewandeld en snel weer in de bus naar de warmte. Ik verwacht dat de zomer hier echt fantastisch zal worden....dan ben ik waarschijnlijk alleen maar op het strand te vinden. Vandaag heel wat praktische zaken opgepakt, ik had om 9.30 uur een cursus Responsible for Serving Alcohol, dit is hier verplicht als je in een bar of cefe wilt werken. Saaie, lange dag, maar wel geslaagd en nu mijn diploma op zak!! Snel op zoek naar werk, want Sydney blijkt veel duurder te zijn dan verwacht.. Heb ook een sim kaart gekocht, dus nu een Australisch telefoonnummer.. nu nog even een sofi nummer aanvragen en bank rekening openen en dan kan het leven hier beginnen... ben nu nog heel onrustig door alle dingen in mijn hoofd die ik nog moet regelen (ook nog een apartementje vinden).
Na de cursus ook eindelijk naar de wereld beroemde haven gelopen...het prachtige Opera house bekeken en natuulijk de Harbour Bridge! Lekker zonnetje vandaag... tot nu toe mooie stad met een mix van modern en veel statige Engelse panden (prachtig Victoria winkel centrum en Cathedraal). Het echt WOW effect heb ik nog niet helemaal ervaren, ben te veel Rio gewend met de mooie donkere mensen...in vergelijking met Rio' is het hier erg rustig en wel fijn dat alles in het centrum makkelijk te lopen is! Verwacht me hier de komende tijd wel te zullen vermaken, helemaal als het straks langzaam aan warmer wordt...dit weekend komt de 25 graden er aan... Vanavond weer een party in de Gaff bar ofzo met Power Hour (uur gratis wijn)... van feesten weten ze hier genoeg, dus dat helemaal goed
Last days in Hong Kong!
Gisteren met de nodige spierpijn uit mijn bedje gekropen en op naar een nieuwe hete dag... vandaag heb ik een stadswandeling gepland in het main district. Eergisteravond nog op de pier bij Symphony of Lights gekeken...wat een spektakel. En die licht show duurt wel te verstaan 15 minuten...elke avond! Laten we maar niet bedenken hoeveel energie etc dit kost... het was een 'schitterdende' show!
Maar goed...zaterdag dus met de ferry naar Central en van daaruit naar het IFC center (International Finance Center) wat tevens het hoogste gebouw van Hong Kong is. Mega wolkenkrabber waar ik uiteraard even naar boven wilde...helaas na vier keer lift in en uit en diverse infodesks gehad...voor mij onmogelijk bij de juiste ingang te komen om naar boven te mogen. Gelukkig kent IFC ook een shopping mall (de mooiste van HK) waar ik me vermaakt hebt in de airco winkels. Hoe hoger de verdieping, hoe duurder de kleding. Nog meer Chanel, Versache, Prada etc etc. Blij toe dat de grootste maat vaak M is....die Chinezen zijn natuurlijk heel klein en tenger, dus ik paste lang niet alles.
Vanuit de shopping ben ik via alle beroemde grote wolkenkrabbers (City Hall, Infrastructure building) in het Hong Kong Park beland waar de mooiste flora en fauna te bewonderen was. En wat een camera's met mega lenzen hebben die Chinezen toch...kom ik daar aan met mijn kleine digi! Lekker gewandeld en me daarna achterin de rij bij alle andere toeristen aangesloten voor een ritje met de Peak tram (zeer oude tram die vrijwel stijl omhoog de Peak berg op gaat). Eenmaal boven weer veel winkels en restaurants en een geweldig uitzicht over de stad. Hier heb ik de hele middag op het terras gezeten met boekjes...wat wil je nog meer?!
Na zonsondergang de tram terug genomen en via de ferry weer naar Kowloon, lekker gegeten bij een tentje en op tijd gaan slapen, morgen uit checken en alweer de laatste dag in HK.
Vanmorgen om 11uur netjes uitgecheckt, alle troep in mijn tassen weten te proppen en nu de dag nog in HK doorbrengen voor mijn vlucht van 21 uur vanavond vertrekt. De zon heeft zijn tol geist helaas, ik heb zonne allergie in mijn gezicht, allemaal kleine blaasjes... maar goed dat het straks in Sydney nog maar iets van 21 graden is...even afkoelen.
Ik ben vandaag op zoek gegaan naar de goudvissen markt, helemaal aan het einde van Kowloon. Na een uurtje wandelen zag ik de straat al waar allemaal plastic zakjes buiten hingen met gekleurde visjes! Heel erg grappig... en veel!! Zo kennen wij in elk dorp misschien twee dieren winkels, hier hele straten! Ik sprak met een vrouwtje die vertelde dat vrijwel elke Chinees vissen heeft, omdat deze zorgen voor financieel geluk en rust (vandaar de goudvis als symbool voor de staats loterij???). Ik keek mijn ogen uit, een kleine Nemo vis voor maar 2 euro en een grote voor 3. Ik heb er serieus over nagedacht om straks in NL ook aan de vissen te gaan. In de straat werden ook kleine schildpadden, kikkers en jonge katjes verkocht, best wel zielig. Na afloop besloot ik maar om de vogeltjes markt voor gezien te houden en ben ik naar de Ladies market gegaan (weer een markt met duizenden souvenirs en kleding).
Ook nog even voor de laatste keer noedels gegeten bij dit keer een echt lokaal tentje waar verder geen toeristen kwamen. Ik werd bij twee oude Chinese dames aan tafel gezet, en deze twee konden slurpen... niet normaal! Dat is in China dus een teken dat het lekker is. En nu moest ik natuurlijk ook even mijn kunsten met de stokjes vertonen, want denk maar niet dat ze in deze tentjes vorken kennen. Gelukkig kan ik nu prima met stokjes overweg, zelfs een bakje rijst krijg ik helemaal leeg met stokjes!
Rond 17 uur in de bus gesprongen naar de luchthaven en dit keer weer een wat oudere Amerikaan achter me aan. Hij woont in Maleisie en zei dat ik daar ook wel kon werken en zelfs op de luchthaven bleef hij steeds bij me en wilde mijn tassen dragen...tot ik opeens een soort paniek idee kreeg (je hoort toch altijd dat er geen vreemden met je moeten praten op luchthavens en ze niet bij je tassen moeten komen).. dus ik heel snel de slotjes op mijn tassen en snel naar mijn incheck balie gegaan.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat Hong Kong zeker op mijn Top3 lijst staat van te gekke steden in de wereld die je een keer gezien moet hebben, en als shopping stad staat hij zeker op nr 1!
Nu genoeg noedels, sushi, Chinezen en drukte gehad.... ik ben helemaal klaar voor Australie! Sydney.................HERE I COME!!!!!!!!!!!
Buddha's en klimmen
Gisteren heb ik eerst even heerlijk uitgeslapen tot een uur of 12 en ben lekker een dagje alleen op stap gegaan. Als eerste ben ik naar de pier gelopen waar de boulevard ligt : Avenue of Stars, van waaruit je naar het tegenover gelegen eiland kunt kijken waar alle mega wolkenkrabbers de lucht sieren. Met name technische namen staan groot verlicht op de torens als Olympus, Samsung, Toshiba, Sharp en natuurlijk ook Philips heeft een mega krabber.
Vanuit de pier heb ik de Star ferry gepakt naar de overkant, naar het Central Dictrict. Van hieruit kon ik op de grote pier weer een ferry pakken naar het eiland Lantau. Deze overtocht duurde ongeveer 30 minuten, en met deze hitte is er niks fijners dan op een boot uit te waaien. Eenmaal op het grote, groene eiland aangekomen moest ik bus 2 pakken naar de Giant Buddha. Bij het instappen was ik een kaartje vergeten te kopen en er moest gepast betaald worden...grrrr, gelukkig waren er twee Amerikaanse jongens zo lief om voor mij te betalen, met als nadeel dat ik nu wel met hun opgescheept zat..ze kwamen meteen naast me zitten in de bus met grote praatjes waar ik dus echt niet op zat te wachten... bij het uitstappen dus heel snel geld gewisseld, terugbetaald en met grote passen richting mijn vriend de Giant Buddha gestapt.
De Giant Buddha Tian Tan ligt in een bedevaartsoort en hoort bij het Po Lin Monastery klooster. Deze buddha is 34 meter hoog en de op een na grootste buitenstaande buddha van de wereld. De grootste ligt ook in China. Na 268 treden was ik eindelijk boven...maar dan heb je wel wat! Boven staan nog 6 verschillende buddha's om de grote buddha heen welke het heden, verleden en de toekomst aanduiden. Prachtig uitzicht over het eiland en een meer van boven af en een lekker ijskraampje om even bij te komen.
Na de buddha tocht ben ik het Wisdom path gaan volgen, welke ook bij het buddhistische bedevaartsoord hoort. Eigenlijk zijn het grote, houten obelisken welke vanuit de lucht het getal 8 vertegenwoordigen (wat staat voor oneindigheid). Op de palen staat de 'heart sutra' beschreven wat een boeddhistisch gebed is. Ik vind het prachtig in wat voor spirituele zaken de Boeddhisten allemaal geloven en de plek van deze tekens was echt uniek en zo stil. Wat een view!
Wat gisteren de meeste indruk op mij heeft gemaakt was toch wel het Po Lin Klooster tegenover de buddha. Schitterend klooster met overal wierook geur en mensen die offers brengen. Kleurrijke tuinen om het gebouw heen met prachtige bloemen, een vegetarisch restaurant (vlees is bij het klooster verboden) en natuurlijk de monikken die net op het moment dat ik rustig in een parkje liep keihard de bel luidden...ik schrok me helemaal dood. Weg met de rust...
Einde van de dag weer met de bus terug naar de pier van Lantau en van hieruit met de ferry naar het Main Dictrict (Central). Het leuke van de terugtocht was dat het inmiddels al donker was geworden en alle wolkenkrabbers nu verlicht waren! Vanaf het water is dit een prachtig gezicht, elke avond om 20 uur houden 40 gebouwen een mega licht show, genaamd Symphony of light. Deze staat ook weer in het Guiness Book of World records als grootste lichtshow ter wereld...in Hong Kong overtreffen ze werkelijk alles! Vooral het Main District: Manhattan is hier echt niks bij. Ik heb ook nog nooit in mijn leven zo veel shopping malls bij elkaar gezien... ongelooflijk!
Vandaag tevens een actieve dag gehad: een stadswandeling gemaakt door de beroemdste wijk van Hong Kong: Wan Chai. Dezewijk is vooral bekend geworden door het boek en de film: The world of Suzy Wong, welke zich hier afspeelt. Op dit moment is de wijk een mix van super modern en zakelijk met daarbij een groot deel vergane glorie (oude gebouwen en huizen die binnenkort waarschijnlijk ook plaats zullen moeten maken voor moderne gebouwen). Het leuke zijn de smalle straatjes, marktjes, tempels, 'red light district' van Hong Kong en het groene gedeelte in de bergen.
Ik ben gestart vanaf de pier envolgens mijnboekje zouik in het Convention Center moeten beginnen en van daaruit kleinere straatjes nemen. Ik dacht wel eens dat de Rai een groot verdwaal conventie centrum was...maar wat ik hier zag heb ik nog nooit meegemaakt. Zoveel wegen, loopbruggen, gangen en mensen in zaken kleding. Ik kon de weg echt niet meer vinden...na heel lang heen en weer lopen maar eerst ergens koffie gedronken en weer een keer met mijn plattegrond de weg gevraagd...hehe, eindelijk het pand uit kunnen komen, wat een drama! Beneden op straat ging alles gelukkig weer goed en kwam ik op een leuk marktje uit, mooie schoenen gekocht en weer wat prulletjes. Van daaruit een tempel bekeken en toen leek het me leuk om naar de Lovers Rock te gaan kijken, waar lovers heen gaan voor geluk in de liefde of een goed huwelijk. Dit zal wel een rots zijn om naar te kijken dacht ik, laten we daar even gaan kijken. Bleek dus dat dit het allerbovenste puntje van een rots is waar de lovers offers brengen. Het begon bij een trappetje en ik heb minstens 3 kilometer trappen gelopen, Er kwam werkelijk geen einde aan...hoe hoger op de berg, hoe warmer het werd. Eindelijk na bijna een uur klimmen gutste het zweet van alle kanten naar beneden en stond er een heel lief klein mannetje die me wierook heeft verkocht om als offer te brengen voor de liefde. Deze tocht heeft me echt bloed, zweet en tranen gekost, dus als die liefde nu niet moet lukken weet ik het ook niet meer! De lovers rock was by the way een lelijk rood uitstulpsel bovenop de berg...en qua hoogte gewoon gelijk aan de Philpis toren...pfffff....
Na deze helse tocht rustig via een andere weg omlaag gehobbeld en twee flessen water beneden gehaald. Wel erg apart van deze wijk is dat er veel superluxe maar ook arme huizen zijn, maar nooit ergens een zwerver ofzo loopt. Geen bewaking bij de gebouwen zoals in Rio en alles is super schoon (er staan ook flinke boetesvoor troep op straat gooien of sigaretten op straat gooien). In een geweldig cafe met koptelefoons per tafeltje om cd's te luisteren ben ik heerlijk bijgekomen en daarna met de ferry terug naar Kowloon gevaren. Vanavond ergens sushi scoren en naar de Symphony of Lights kijken vanaf de boulevard.