Ik zit momenteel weer in de kokend hete stad Manila, ben hier vanmorgen na een ferry trip van 13 uur en een bustrit eindelijk weer aangekomen...ja, de Filipijnen is zo immens groot en bestaat uit wel 7000 eilanden, dat vooral het reizen veel tijd in beslag neemt, maar ook voor de leukste belevingen zorgt.

Na het emotionele afscheid van mijn vrienden in Puerto Galera alweer bijna twee weken geleden, ben ik via eerst een tricycle (in een bakje aan een motorfiets), vervolgens als sardientjes twee uur in een jeepney, daarna twee uur in een mini-van en dan bij de haven wachten op de ferry naar het eiland naast Boracay! De ferrytrip duurde 5 uur, maar daar heb ik lekker op een rij stoelen kunnen tukken naar alle Filipinhos die hetzelfde idee hadden. Met weer een kleine pumpboot werd ik s'avonds gedropt op Boracay...het meest beroemde vakantie eiland van de Filipijnen en hier waren weliswaar meer 'witte toeristen' zoals ik te bekennen. Boracay staat genoteerd als een van de tien mooiste eilanden/stranden ter wereld, vanwege het super verblindende 4 km lange witte zandstranden haar adembenemde zonsondergangen.

In Azie kun je qua accomodaties vinden veel beter met zijn tweetjes reizen, omdat er eigenlijk geen hostels of dorms te vinden zijn, maar altijd kleine cottages/bungalows of nipa's die per stuk worden verhuurd (voor mij alleen dus zeer onvoordelig). Gelukkig weet ik via via altijd wel weer wat te vinden...op Boracay was namelijk geen homestay mogelijk, er zijn hier ik weet niet hoeveel luxe spa's te vinden dus het werd een beetje moelijk. Van twee pinjo's hoorde ik over een groot huis genaamd Faith Village waar ze wel dorms schenen te hebben, dus hier ben ik naartoe gelopen. Bleek een groot verblijf met een mega tuin voor Christenen te zijn, waarom niet dacht ik? kan ik me daar voor de verandering ook even in mengen. Ik dus netjes vragen of er plaats voor mij was (het was echt mega goedkoop daar), was er alleen nog plek in de dorm met 22 mensen... en ik zou dan natuurlijk wel elke morgen verplicht met alle vertellingen en gebeden in de tuin meedoen.... oeps, heb dit vriendelijke aanbod toch afgeslagen, iets teveel van het goede.

Na door te hebben gevraagd had ik uiteindelijk toch een 4 persoons dorm weten te vinden, alleen voor meiden en behorende bij een resort... met als voordeel dat ik van alle resort gemakken heerlijk gebruik mocht maken (strandbedden, letterlijk ontbijten op het witte zand). De eerste dag was een beetje eenzaam hjier, maar gelukkig kwamen de tweede dag al twee leuke Deense meiden op mijn kamer erbij en ben ik de hele week met ze opgetrokken. Gefeest in de jungle bar met de meest rare drankjes en genoten van de overheerlijkste visbuffeten met verse krab, mosselen, oesters en noem maar op...

Op het eiland bevinden zich maar liefst 34 duikshops (en dit eiland is slechts 7km lang), dus uietraard moest ik ook een duik maken, en het was schitterend! Wel weer even wennen met het ademen onder water, maar het koraal is hier nog kleurrijker en mooier dan in Maleisie. Ik heb zelfs een onderwaterfilm laten maken van het duiken, al was ik niet erg tevreden over de duikinstructeur die me meenam, hij trapte regelmatig tijdens het filmen een stukje koraal om wat natuurlijk absoluut niet kan!

Na een hele week op het paradijseiland moest ik uit deze trip stappen en een volgende move maken naar een andere eilandengroep: De Romblon eilanden. Ik ben hier opgekomen omdat ik las dat er een paar keer per week een boot vertrok van Boracay naar Romblon en daar komen amper toeristen dus leek me wel weer een uitdaging.... en dat was het!

De ferry duurde een paar uur, maar op het eiland Tablas moest ik weer in een jeepney naar de andere kant van het eiland Sant Augustin...en hier aangekomen ging de boot naar het hoofdeiland Romblon, Romblon pas de volgende morgen op 6 uur. En daar sta je dan als enige toeriste met je backpack, binnen no time hadden zich een hele groep jongens om mij heen verzameld en iedereen wilde natuurlijk weten waar ik heenging etc.. toen kwam de 'leider' van de groep welke me bij een guesthouse heeft gebracht waar ik een nachtje heb geslapen en de hele avond naar karaoke heb geluisterd...

De volgende morgen heel vroeg dus op de ferry naar Romblon, Romblon, op dit eiland zou namelijk een mooi duik resort zijn met een dorm... Helaas bleek de dorm alleen voor groepen te zijn...waar nu dan weer heen? Na rondvragen naar mooie stranden zou ik naar Marble beach kunnen gaan, en ik ben weer in een jeepney gesprongen op naar Marble beach.... ergens letterlijk langs de weg gedropt en van daaruit heb ik nog zeker 40 min in de bloedhitte met die K#$ backpack op richting zee gelopen... bij het eerste resort was niemand en het tweede leek wel een paradijs uit een sprookjesboekje met schattige rieten nipa's...maar lag duidelijk boven mijn budget. En dat was het dan, verder niks te bekennen en ook absoluut geen enkele toerist daar natuurlijk. Omdat het huilen me nader stond dan het lachen en ik totaal doorweekt was van het zweet heeft de jongen van het tweede resort me geholpen aan de naam van een man verderop in de straat die ook kamers verhuurt... Joepie, dus weer terug de weg op naar boven en daar woonde Toytoy, een schat van een man met drie kleine kindjes die zo creatief is met bamboe en riet dat hij eigen cottages heeft gemaakt met een kleine bar en winkeltje. Hier kreeg ik een eigen kamertje! Toytoy heeft me ook het strand gewezen, en we konden via de tuin van een vriend van hem naar beneden... dat was dus de tuin van Toffi, een Filipijnse kunstenaar/buddhist/mafkees die gelijk andere vrienden had uitgenodigd en waar we de hele avond muziek hebben geluisterd, getrommeld en gedanst. Met hem ben ik alle dagen in Romblon opgetrokken, samen vis gekookt, gesnorkeld en uitgeweest. Hij past daar op drie huizen (van hem, zijn vader en zijn zus) en ik ben helemaal verliefd geworden op deze huizen en lokatie! Hoger gelegen met een fantastisch uitzicht over de volle breedte op zee...alles van hout, echt schitterdend! Hier heb ik uren alleen maar naar het uitzicht gekeken en had het liefst hier gebleven... Romblon is schitterend, zo mooi qua natuur, bergen, palmbomen en nog volledig primitief. De mensen zijn nog geheel zelfvoorziendend en zorgen voor hun dagelijkse vis etc.

Na twee nachten in het huisje van Toytoy ben ik verhuisd naar het sprookjes resort....dit was een kans die ik niet wilde laten lopen! Een resort voor mij alleen...op een onbeschrijflijk mooi strand met de zee zo vlak als een meer en zeezicht vanuit mijn huisje.... En de onderwaterwereld is hier sprookjesachtig mooi, nog beter dan ik met duiken heb gezien; paarse en rose koralen, schildpadden, blauwe en zwarte nemo's.....

Maar...ook mijn vlucht naar Kuala Lumpur vertrekt gewoon weer aanstaande zaterdag en helaas is een toeristenvisum voor de Filipijnen maar drie weken...ik ben dus in een zeer lange ferry trip beland vannacht in een 'luxe' coupe op aanraden...dit was een super grote kamer met allemaal bedden in het knalrood met airco...en dat doen we dus nooit meer! IJs en ijskoud met die airco, ik heb geen oog dichtgedaan. Na een uur kleumen mocht ik gelukkig verkassen van ijskou naar een gewoon ' koude' plek en heb hier met al mijn kleren uit mijn backpack als een eskimo op mijn bed gelegen... en die pinhos lagen gewoon te snurken in hun korte broekjes, blijkt maar weer wat een kou-kleum is ben!

maar ik kom zeker een keer terug om nog meer eilanden te ontdekken. Voor mij is de Filipijnen een zeer bijzondere vakantiebesteming; zo puur en onontdekt... heel wat anders dan een toeristisch Thailand of naar verwachting straks Bali... al heb ik ook weer zin om gemakkelijk als vrouw alleen straks te kunnen reizen en veel andere backpackers te ontmoeten...en dat gaat zeker gebeuren, ik vlieg na KL zondag door naar Indonesie...

Bali...here I come~!