Na de recruitment dag van de Bavarian Beer Group werd ik die avond nog gebeld door de restaurant manager van het nieuw te openen Japanse restaurant Sake, hij had mijn cv gezien en vroeg of ik misschien daar zou willen werken in plaats van bij één van de bier cafés (dit restaurant valt ook onder de Bavarian Hospitality Group). Nou, een nieuw restaurant betekent dus een geheel nieuw team en geen schnitzels en schnaps serveren...dus heb gelijk ja gezegd! Het restaurant gaat de eerste week van oktober open (zal wel later worden zoals altijd met nieuwe zaken) en tot die tijd heb ik twee dagen per week een training met het nieuwe team. Gelijk zondag gestart met een dranken training en de collega's en manager ontmoet. Jammer dat de manager pas getrouwd is, want die is dus echt heel erg leuk! Ook de mensen in het team zijn allemaal rond mijn leeftijd of ouder, en dat is ook wel erg fijn na al die jonge backpackers steeds om mij heen. Ik heb nog nooit in een Japans restaurant gewerkt, en dit wordt dus een heel exclusieve tent met meer dan 50 soorten sake (waar ik van alles over moet weten). Sake is al een trend in bijvoorbeeld New York en Londen als drank bij het eten en in cocktails, en ze willen dit nu ook in Sydney gaan promoten, weer een nieuwe uitdaging voor mij dus, en gezien het feit dat ik zelf een restaurant wil beginnen komen al deze trainingen etc mij prima van pas!

Het restaurant ligt midden in de Rocks (de oudste zeer bekende wijk naast de Harbour Bridge en de haven) in een geweldig oud soort kasteel met een binnenplaats. Prima op loopafstand vanaf mijn appartement.

Maandag ben ik met de ferry naar Manly gevaren, dit is de mooiste tocht met de ferry vanaf Sydney Harbour. Je vaart langs de Harbour Bridge en het Opera House over het water waar volop wordt gewatersport. Zoveel zeilboten en jachten, echt een indrukwekkend gezicht. Langs diverse kleine strandjes en de buitenwijken van de stad kom je na een half uur in de haven van Manly aan. Dit is een noord buitenwijk van Sydney met een boulevard vol winkeltjes en diverse stranden. Tot nu toe mijn favoriete plek qua strand...goede surfspot en een stuk rustiger dan Bondi beach. Volgend weekend Jazz weekend in Manly, dan ben ik zeker van de partij!

Ook met stappen hebben de Dutchies en ik nu de betere tenten ontdekt hier bij mij om de hoek in de Darling Harbour. Te gekke lounge tenten, bars en clubs waar ook veel Australiërs het weekend vieren en uit hun dak gaan.

Daarnaast blijven we natuurlijk de hostel-feestjes afgaan (heb didgeridoo wedstrijd gedaan, maar blijk dus echt niet op dat ding te kunnen spelen)... en film avondjes en etentjes in het centrum. Inmiddels hebben we al een hele club vrienden die ook tot het einde van het jaar in Sydney wonen en werken, dus elke avond wel bekenden om mee uit te gaan.

Woensdagmorgen toen ik opstond leek het net alsof er een zonsondergang volop te zien was in de hele stad...en dat om 11 uur ‘s morgens... vervolgens hoorde ik van mijn huisgenootje dat er een Dust Storm was vanuit de Outback en daarom de hele stad oranje was. Ook overal op tv weeralarm en vanuit de receptie hadden we meldingen gekregen om alle ramen en deuren dicht te laten en niet naar buiten te gaan...of met een masker. Wel een gaaf gezocht, de stad helemaal oranje. In de middag was het alweer aardig opgeklaard en lag alleen overal een dikke laag stof in de stad. Inmiddels was het nieuws al over de hele wereld verspreid dat er een zand storm in Sydney was en kreeg ik verschillende mailtjes en berichtjes vanuit Nederland. Viel dus allemaal uiteindelijk wel weer mee...

Ik ben gisteren begonnen met de eerst boottocht op de Commisioner II (van de slagschip cruises). Om half 11 was ik in Balmain om de bar voor te bereiden en de cateraar te assisteren met het eten, want we moesten om 12 uur een groep van 52 man (van een groot bedrijf in Sydney) oppikken voor een cocktail/dinner cruise tot 5 pm. Met nog een Australiër, een Amerikaans meisje, de schipper en de eigenaresse van de boot hebben we deze partij gedraaid. Na ongeveer een half uur varen begon ik dus al lichtelijk misselijk te worden...en dan te bedenken dat ik ‘part of the crew ‘ben en dus echt niet zeeziek moet worden. En het werk was zo fysiek, ik moest continu de trappetjes op naar boven met cocktails en drank...en werd alleen maar misselijker (normaal gesproken nooit last van...maar sinds een zeiltrip in Rio vorig jaar ben ik wat minder sterk op het water...). En die eigenaresse maar zeggen: Smile Tanja, be nice to the customers.... Terwijl ik alleen maar dacht: nog 4 uur varen voor ik die boot af kan... Gelukkig heb ik her overleefd en heb naast de misselijkheid een prachtige tocht gehad...het was schitterend weer en ik heb geweldige stranden gezien, ook hebben we 3 kwartier aan anker gelegen en kon ik een beetje bijkomen (terwijl de gasten gingen zwemmen)..en wij bleven maar sterke drank en de meest fantastische gerechten serveren (die ik dus allemaal moest laten staan...had echt geen honger..). Ook nog een zeehond gezien (nooit geweten dat die hier in de zee zwommen) en een speciale wollige blauwe vogel die een tijdje met de boot meevoer. Volgende keer neem ik een camera mee naar het werk toe. Gelukkig de tocht overleefd en hopen dat het de volgende keer beter gaat. Ik ben die avond nog uit geweest en had de hele avond het gevoel alsof ik nog steeds op een boot zat en de vloer van links naar rechts bewoog....