We zijn sinds gisteren weer veilig terug in Perth, na ons fantastisch en zeer vermoeiende avontuur met een campertje (backpacker mini van) door west Australië.. En wat hebben we veel gezien en beleefd...het begon al met het ophalen van de wagen.. Met een flinke bus door het drukke centrum van Perth en dan ook nog eens aan de linker kant rijden, uieraard reden we de eerste straat nog gewoon rechts maar daar is het gelukkig bij gebleven. We hebben de hele reis keurig zonder schade en bekeuringen gereden. Camper rijden hier is dus echt een waar avontuur, alle twee hadden we verwacht gewoon overal te kunnen kamperen langs de weg en stranden bijvoorbeeld maar dit blijkt absoluut niet het geval te zijn. In Australië zijn ze dol op ‘fines' uitdelen, ook voor kamperen langs de weg of op publieke plaatsen. Elke dag was dus weer een verassing waar we zouden staan in de nacht en de kunst is het om zoveel mogelijk gratis te overnachten (we hebben tenslotte al voor de camper betaald...) . Dit is ons aardig gelukt, we hebben dan ook op de raarste plekken gestaan als trucker plaatsen, op een schoolterrein (vrij dom van ons, we werden s'morgens door een ranger weggestuurd, bijna een boete), langs het strand, in een woonwijk, op 24 uur gratis parkeerplaatsen mét bbq, op uitkijkpunten waar we bijna wegwaaiden en de laatste week alleen maar in prachtige natuurparken waar je een klein bedrag voor de plek betaald (geen douches) en als het echt niet anders kon stonden we op campings wat een feest was om een warme douche te nemen zo af en toe... Verder zijn in heel Australië overal dag recreatie plekken met altijd toiletten en douches, dus we stonken niet de tent uit!

De reis begon (na een heerlijk weerzien met Freya en eerst stappen in Perth en wat toeristische attracties bekeken te hebben in de stad) met een tocht naar het zuiden van Perth richting de beroemde wijnvallei Margaret River. In dit gebied zijn de beroemde surfspots te vinden en fantastische kust plaatsen met ruige verlaten stranden waar we vaak als enige op het strand lagen. En natuurlijk kwamen we de eerste dag niet eens op de plaats van bestemming aan..omdat onze tank na twee uur al helemaal leeg was! Op deze manier zou het wel een heel dure reis gaan worden... gelijk de servicelijn gebeld en de dag erna moesten we onze kar al weer naar de garage brengen voor een check om achter het probleem te komen. Weer een dag vertraging dus, maar gelukkig bleek alleen het benzinefilter vies te zijn en werd er een nieuw filter opgezet. Nu kon de reis dus echt beginnen... Margaret River alwaar we een grot hebben bezocht, Bunbury, en andere mooie plaatsjes. Hierna weer naar boven om via de kust ‘high way' het noorden van Perth te ontdekken.

Vanuit Perth zijn we naar de ‘Pinnacles' in de woestijn gereden, dit zijn verschrikkelijk veel obelisken (puntige rotsen) in een knalgele zandlaag...erg mooi bij zonsondergang. En het leuke was dat we als een rally autootje zelf hier doorheen mochten rijden... lekker scheuren door het zand. Op campings gestaan in de plaats Cervantes en een duik in zee genomen bij het witte verlaten strand Hangover Bay! Zelfs nog een haai voorbij zien zwemmen...vlak langs de kustlijn. Via andere strandjes naar het eerste natuurpark gereden, genaamd Kalbari National Park...een geweldige wandeling gemaakt over de rug van de rotsen en kliffen van een leegstaande rivier (pittige trip met veel vliegen). Echt prachtig en hier voel je echt dat je in Australië bent! De toegang naar dit park was iets minder: een dirty road (zand/hobbelweg) van 26 km... ik dacht werkelijk dat alle onderdelen van onze minivan langzaam lostrilden en de auto uit elkaar zou vallen...zo een weg is dus beter te doen met een 4wd, maar we hebben het natuurlijk weer overleefd. In de avond op een paardenranch gestaan en dit was ook weer een leuke ervaring. Hoogtepuntje van onze reis was onze sublieme ‘backpacker plus' kookkunst..elke keer weer lukte het ons om een topmaaltijd te bereiden op de gaspitjes van de auto of kookplaatsen in Australië of de campings...al duurde het soms uren, het avondeten bereiden was elke dag weer iets waar we onze creativiteit in kwijt konden. Kookboek ‘camping koken' brengen wij binnenkort uit.

Wildlife: kangoeroes zijn vooral actief in de ochtend en avond schemering en deze hebben we dan ook in ruime mate gezien... in de avond reden we soms met 40km per uur over de snelweg om de kangoeroes langs de weg gedag te zeggen en natuurlijk te ontwijken waarneer deze overstaken...en geloof me, dit is niet relaxed rijden (wel erg leuk om die beesten te zien rondhuppen). Naast de kangoeroes en wallabys (we hadden zelfs een keer een kangoeroe bij ons op visite naast de eettafel bij het avondeten) hebben we veel emu's, dingos (sprong er bijna een in onze auto), dolfijnen, veeeel vliegen, maffe pelikanen, kaketoes in diverse kleuren, kamelen en heel veel prachtige vissen in de onderwaterwereld bij het natuurpark van Exmouth en Coral Bay. Helaas hebben we onderweg nog veel meer platgereden dieren gezien (leek wel een slagveld af en toe...kangoeroekoppen en opgeblazen koeien langs de weg). En je kunt wel nagaan hoe dat stonk in die hitte..brrr.

Later zaten we in het plaatsje Monkey Mia wat aan het koraalrif Ningaloo ligt en waar altijd dolfijnen rond de mensen komen zwemmen, erg apart. Freya heeft nog een rondje op een kameel gemaakt en we hebben hard gelachen om de rare pelikanen. Wat een tropische onderwaterwereld, schitterend!

Ook hebben we diverse malen getracht uit te gaan in de kleinere dorpjes, maar elke keer was de kroeg al dicht of gesloten als we daar aankwamen, wat dat betreft is de westkust erg rustig en hebben we wijntjes gedronken bij de camper. Veel reizigers ontmoet met ieder weer zijn of haar eigen verhaal en reis ervaringen... veel mensen kwamen we in andere plaatsen ook telkens weer tegen.

Naast het Kalbari park waren het natuurpark in Exmouth (Cape Range) en Karajini ook geweldig, mooie wandeltochten gemaakt langs de rode rotspartijen via rivieren, watervallen en natuurbaden. Record van de laatste parken was voor ons 8 dagen zonder douches...wassen in de zee of de waterval. Dus schoon waren we wel, weer een aparte ervaring.

Dit was slechts een korte selectie van de dingen die we beleefd hebben tijdens onze trip, we hebben zulke onbeschrijflijke dingen meegemaakt waar we nog altijd om zullen lachen. Ook hebben we samen geconcludeerd dat deze manier van reizen zwaar vermoeiend is en waarschijnlijk nog veel leuker zou zijn wanneer je een ochtendmens bent...wij zijn allebei namelijk echte avondmensen en we moesten bijna altijd heel vroeg weg (of de ranger kwam, weer rijden naar een andere plek, op zoek naar toiletten etc.) dat we vaak doodmoe en chagrijnig in de auto zaten te wachten tot we wakker werden... en in de avond was het alweer om zes uur donker en dan kwamen wij pas echt tot leven, terwijl veel andere travellers al om 21 uur naar bed gingen, maar we hebben evengoed een onvergetelijke tijd gehad!.

Het gekke is dat ik vrijdagavond uitgebreid afscheid heb genomen van Freya en haar op de bus heb gezet naar het vliegveld...komt ze twee uur later gewoon de kamer van het hostel weer in omdat de vlucht is gecanceld wegens de vulkaan in Ijsland....gekker moet het toch niet worden! Nu zitten we dus nog steeds samen in Perth en Freya weet geeneens wanneer ze terug mag vliegen. En ik... ik vlieg in ieder geval deze maandag naar Singapore waar ik aan mijn laatste nieuwe avontuur zal beginnen: Azië!!

?

?